viaje YFU: Salta

Heey allemaal,

En het nieuws blijft maar komen.. deze keer volgt mijn relaas van Salta La Linda (Salta de mooie is de overal bekende bijnaam van de stad)

16 februari 2010:
Na eindelijk een nacht in een echt bed geslapen te hebben, deed het pijn toen de wekker om 7u al stond te rinkelen, maar het vroege opstaan werd al snel beloond.
Nadat we uit de stad geraakt waren, kwamen we in een prachtig berglandschap terecht, wat ons uitzicht voor de komende 4u zou worden!

Het einddoel van vandaag was het stadje Cafayate, dat bekend is om zijn wijngaarden en bodegas, maar eigenlijk is de weg ernaartoe hetgene wat echt de moeite waard is.
Door de afzetting van verschillende mineralen, hebben de bergen verschillende kleurschakeringen en doordat het hoog gelegen is, zijn de bergen soms bedekt met wolken of worden sommige delen harder verlicht dan andere, wat voor een ongelooflijk fotogeniek landschap zorgt!

Door de bergweggetjes in combinatie met de hoogte en de bus, voelde ik me al snel miserabel, maar toch bleef ik doorbijten om te genieten van het landschap.
Eens in Cafayate, was ik blij dat ik uit de bus kon en op het gemakje kon gaan zitten om te eten en daarna was ik weer helemaal de oude.

We kregen een beetje vrije tijd waarin we de gezellige marktplaats konden bezoeken en even later stond er een bezoekje aan de oudste wijngaard en bodega van de streek op het programma.
We kregen een rondleiding met een heel goede en duidelijke gids en uiteraard moest de wijn ook gekeurd worden door studenten van over heel de wereld.

Stap voor stap werd ons uitgelegd hoe wijn geproefd moet worden en ik moet zeggen: lekker, lekker, lekker!
Nog snel wat frisse lucht binnen en hupsakee.. terug op de bus..

We reden langs dezelfde weg terug, maar stopten onderweg wel 2 keer voor speciale rotsformaties:
- het amfiteatro: een natuurlijk ronde en hoge ruimte met een perfecte acoustiek (incl. muzikanten)
- la garganta del diablo (de strot van de duivel): een hele smalle en lange 'gang' in de rotsen, uiteraard ook op natuurlijke wijze gevormd.

Op de terugweg voelde ik me nog miserabeler dan daarvoor en omdat er geen pilletjes of remedies beschikbaar waren, werd me voorgesteld om naast de chauffeur op het trapje te gaan zitten.. het deed me heel goed om de weg te kunnen volgen en zo kende ik ook ineens de chauffeurs een beetje beter! ;-)

's Avonds gingen we eten in een peña, waar een folkloreshow werd opgevoerd met typische dans en zang van de streek.. (voor de kenners: yacarere, chamame,...)
Heel gezellig en mooi om te zien, maar ik denk dat iedereen toch ook wel weer gelukkig was om zijn hoofd om 2u terug te kunnen neerleggen!

17 februari 2010:
Een rustig dagje waarin we de stad zelf zouden leren kennen. We mochten iets langer slapen en in de voormiddag stond er een 'klim' in teleferico op het programma.
Dit is een soort skilift (geïmporteerd uit Zwitserland) waarin je tot boven op de berg wordt gebracht en van daaruit een uitzicht hebt over heel Salta.
Boven was het helemaal uitgebouwd voor toeristen, met verschillende panoramische uitkijkplatforms en gezellige wandelweggetjes.

Nadat we allemaal terug veilig beneden stonden, was het tijd om terug naar het hotel te gaan om te eten en in de namiddag weer terug te vertrekken voor een citytour in Salta City!

We bezochten eerst het MAAM (museo archeologico de alta montaña) waar mummies werden tentoongesteld van kindjes die 80j geleden op 6000m hoogte gevonden zijn en in uitzonderlijk goeie staat gebleven zijn (door de koude).
Het gaat over kinderen uit het Incatijdperk die werden geofferd op jonge leeftijd, zodat ze nog 'puur' en 'zuiver' zouden zijn.
Echt heel fascinerend: ze hebben al hun haar nog en als je het niet zou weten, zou je denken dat het een replica is, of zelfs een levend kind dat heel erg stil zit!
Mummies werden dus niet enkel uit het Egyptische tijdperk teruggevonden!!

Ondertussen stuurde ik ook een berichtje naar Euge, een vriendin van me uit Goya, die eind januari voor het werk van haar papa naar Salta verhuisd is.
Omdat ze me niet terugsmste, had ik de hoop om haar te kunnen zien al opgegeven, maar tijdens de uitleg aan de kathedraal werd mijn aandacht ineens getrokken door een verdachte Argentijnse tussen een groep buitenlanders: EUGE!!!

Heel veel tijd hadden we niet om bij te praten, maar de 10 minuten die ik met haar kon doorbrengen maakten heel mijn dag goed en bij de rest van de gebouwen en kerken die we zagen, verdween de glimlach geen seconde van mijn gezicht! Heel mijn dag was superdeluxe!

En zo zat Salta er ook weer op.. nog een laatste nachtje in het hotel en dan werd het tijd voor...JUJUY!!

--- wordt vervolgd ---