afscheid van Martin

Heey allemaal,

De reisavonturen zijn ondertussen afgelopen (al hoop ik uiteraard dat er nog gaan volgen), maar ik blijf nog wel mijn best doen op mijn blog! ;-)

26 februari 2010:
Toen ik vrijdag na veel uren buszitten eindelijk terug aangekomen was in mijn vertrouwde Goya, was het hoog tijd om wat slaap in te halen, maar dat werd niet door iedereen toegelaten!

Martin belde me dat hij net terug was van wat, hopelijk, zijn laatste examen zou worden. Hij dacht dat het goed gegaan was, maar nu was het nog bang afwachten op de resultaten.
Hij zou me 's avonds terugbellen en dus at ik al mijn nagels op, liep ik heel de namiddag doelloos door het huis en werd ik ondertussen via de pc nog meer opgefokt door Anouk!

En om 18.30 was het dan zover: MARTIN WAS GESLAAGD, ARGENTINIE HAD ER EEN NIEUWE ADVOCAAT BIJ!! Hoera hoera hoera!! (en wat een opluchting!!)

's Avonds moest er dan weer maar eens afscheid worden genomen, deze keer van Chuni, mijn jongste gastzus, die naar Buenos Aires ging vertrekken om te studeren.
Dat gaat hier niet zoals in België (elk weekend naar huis), omdat de afstanden veel groter zijn. Enkel tijdens verlengde weekend, vakanties of voor een speciale gebeurtenis wordt er op en neer gereisd naar huis.
Ik zou haar dus voor een lange tijd niet meer zien.. en het zal stilletjes zijn in huis zonder haar.

27 februari 2010:
Ik had graag wat langer uitgeslapen, maar dat zat er vandaag niet echt in.. om 12u werd ik al bij Martin verwacht om hem te feliciteren en te helpen met het inpakken van zijn valies.
Het grootste deel was al in orde, maar was ontbrak waren de vele cadeautjes die ik tijdens mijn reis had gekocht.. en aangezien Martin maar 8 en 18kg in zijn valiezen had, kon het er gemakkelijk nog bij!

Om 17u ging ik dan terug naar huis, maar het afscheid was van korte duur, want om 20u kwam Martin me terug ophalen om een hele lijst af te werken.
Eerst werd een diadeem voor Anouk afgehaald in Rouge en zo konden we ondertussen ook de feestzaal keuren, waar vanavond het eerste trouwfeest werd gegeven. Supermooi!!

Daarna nog eens naar Martin thuis om de scanner nog eens uit te proberen en hupla, weer de auto in richting DODObar om een hamburger te bestellen, die Martin echt nog eens wou proberen voor hij vertrok!
Wegens het verlies van de sleutel, werden de hamburgers 45min later bij mij thuis geleverd en genoten we er enorm van (nadat we bijna doodgegaan waren door de honger)

Rond 00u ging het dan richting Hernan, met wie we een ijsje gingen eten in Cremolatti, de nieuwste ijsbar van Goya, waar ik tot hiertoe nog niet geweest was!
En daarna ging het richting Tano thuis, waar het feestje al goed aan de gang was.. Zowel mijn vriendinnen als de vrienden van Martin waren aanwezig en dat was dus een perfecte combinatie om de laatste avond van Martin door te brengen!
Ik amuseerde me enorm.. tot 7u! ;-)

28 februari 2010:
Na 5u slaap deed ik met moeite mijn ogen terug open, want ik was weer bij Martin uitgenodigd voor zijn laatste asado.
Nog snel een skypeje met Anouk en daarna richting kerkhof, waar Martin afscheid ging nemen van zijn oma, die twee weken geleden gestorven is..
Het was heel emotioneel om hem en zijn mama daar te zien rondlopen.. ik hield me dan ook een beetje op de achtergrond om wat foto's te trekken, maar probeerde hen tegelijk toch ook zo goed mogelijk te steunen.. Tja, zo'n situaties zijn soms moeilijk om in te schatten wat je nu precies wel of niet moet doen.

Toen dit verplichte deel voorbij was, liet Martin me nog het zuiden van Goya zien.. met onder andere het oude, gesloten station (enorm mooi!) en de fiestpiste.
Dit is zo typisch voor Martin: zelfs op zijn laatste dag wil hij me nog vanalles laten zien en leren kennen.. en dat is een van de voornaamste redenen waarom ik hem zo enorm ga missen!!

's Avonds zagen we elkaar dan terug in de terminal en zelfs bij het zien van Martin daar op het perron met al zijn vrienden en familie begon ik al te wenen.. en dat beterde er niet op naarmate het afscheid echt naderde..
Vanaf het moment dat hij op de bus stapte, tot ongeveer een uur later thuis, liepen de tranen onophoudelijk over mijn gezicht.. droevig omdat ik het hier 4 maanden zonder zijn hulp zal moeten redden, maar ook heel blij voor hem dat hij eindelijk bij zijn grote liefde zal kunnen zijn!!

Veel succes in België Martin.. Heb je heel erg graag!

Dikke zoen,
Nika. xx