Heey allemaal,
Ondertussen is het weeral terug weekend, maar ik heb alweer een week les achter de rug!
De laatste 4 maanden van mijn uitwisseling zal ik doorbrengen in het 6de jaar, richting biologico (+/- wetenschappen).
Ik zit in dezelfde klas als vorig jaar, maar er zijn er wel 3 afgevallen.. German verhuist naar Paraná (provincie Entre Rios) om daar meer kansen te krijgen voor zijn basketcarrière en Diego en Alejandro zijn van school veranderd omdat ze anders hun jaar moesten overdoen.
In de eerste week hebben we al meteen veel les gehad, maar uiteraard ook veel bijgepraat (alhoewel ik de chicas zo goed als dagelijks gezien heb in de vakantie).
Even mijn lessenrooster meegeven:
Maandag:
1. etica/etiek
2,3&4. proyecto/project (= teksten lezen en verwerken)
5. Inglés/Engels
6&7. ambiente y salud/omgeving en gezondheid (= biologie, maar ook weer niet helemaal hetzelfde)
Dinsdag:
1&2.física/fysica
3&4.matematica /wiskunde
5. quimica /chemie
6&7. proyecto
Woensdag:
1&2. computacion/informatica
3&4. ecologia/ecologie
5. matematica
6&7. ambiente y salud
Donderdag:
1&2. computacion
3&4. fisica
5. matematica
6&7. Ingles
Vrijdag:
1&2. ecologia
3&4. etica
5,6&7. quimica
In de eerste week hebben we ook enorm veel vergaderingen gehad over de truien voor de 6de jaars en we zijn er ongeveer uit.
Het zal een vest worden in een oud lichtblauw,bijna grijze kleur, met letters in het donkerblauw.
Op de voorkant komen de initialen SM (San Martin) met daaronder Goya, Ctes en op de achterkant een grote 10 (omdat dit 6de jaar afstudeert in 2010) en daaronder de naam van de student.
Deze truien zijn heel typisch hier en worden zowat heel de winter aangedaan om binnen de school te laten zien dat je van het 6de jaar bent en daarbuiten om te laten zien van welke school je bent.
En uiteraard zal er voor mij ook eentje besteld worden!
Zo, voor de rest heb ik niet heel veel te vertellen.. heel veel studeerwerk heb ik nog niet, maar uiteindelijk maakt dat voor mij allemaal toch niet heel veel uit hier.. ik blijf gewoon rustig verdergenieten van alles hier!
Dikke zoen voor iedereen, mis jullie!
Nika. xx
zaterdag 6 maart 2010
vrijdag 5 maart 2010
afscheid van Martin
Heey allemaal,
De reisavonturen zijn ondertussen afgelopen (al hoop ik uiteraard dat er nog gaan volgen), maar ik blijf nog wel mijn best doen op mijn blog! ;-)
26 februari 2010:
Toen ik vrijdag na veel uren buszitten eindelijk terug aangekomen was in mijn vertrouwde Goya, was het hoog tijd om wat slaap in te halen, maar dat werd niet door iedereen toegelaten!
Martin belde me dat hij net terug was van wat, hopelijk, zijn laatste examen zou worden. Hij dacht dat het goed gegaan was, maar nu was het nog bang afwachten op de resultaten.
Hij zou me 's avonds terugbellen en dus at ik al mijn nagels op, liep ik heel de namiddag doelloos door het huis en werd ik ondertussen via de pc nog meer opgefokt door Anouk!
En om 18.30 was het dan zover: MARTIN WAS GESLAAGD, ARGENTINIE HAD ER EEN NIEUWE ADVOCAAT BIJ!! Hoera hoera hoera!! (en wat een opluchting!!)
's Avonds moest er dan weer maar eens afscheid worden genomen, deze keer van Chuni, mijn jongste gastzus, die naar Buenos Aires ging vertrekken om te studeren.
Dat gaat hier niet zoals in België (elk weekend naar huis), omdat de afstanden veel groter zijn. Enkel tijdens verlengde weekend, vakanties of voor een speciale gebeurtenis wordt er op en neer gereisd naar huis.
Ik zou haar dus voor een lange tijd niet meer zien.. en het zal stilletjes zijn in huis zonder haar.
27 februari 2010:
Ik had graag wat langer uitgeslapen, maar dat zat er vandaag niet echt in.. om 12u werd ik al bij Martin verwacht om hem te feliciteren en te helpen met het inpakken van zijn valies.
Het grootste deel was al in orde, maar was ontbrak waren de vele cadeautjes die ik tijdens mijn reis had gekocht.. en aangezien Martin maar 8 en 18kg in zijn valiezen had, kon het er gemakkelijk nog bij!
Om 17u ging ik dan terug naar huis, maar het afscheid was van korte duur, want om 20u kwam Martin me terug ophalen om een hele lijst af te werken.
Eerst werd een diadeem voor Anouk afgehaald in Rouge en zo konden we ondertussen ook de feestzaal keuren, waar vanavond het eerste trouwfeest werd gegeven. Supermooi!!
Daarna nog eens naar Martin thuis om de scanner nog eens uit te proberen en hupla, weer de auto in richting DODObar om een hamburger te bestellen, die Martin echt nog eens wou proberen voor hij vertrok!
Wegens het verlies van de sleutel, werden de hamburgers 45min later bij mij thuis geleverd en genoten we er enorm van (nadat we bijna doodgegaan waren door de honger)
Rond 00u ging het dan richting Hernan, met wie we een ijsje gingen eten in Cremolatti, de nieuwste ijsbar van Goya, waar ik tot hiertoe nog niet geweest was!
En daarna ging het richting Tano thuis, waar het feestje al goed aan de gang was.. Zowel mijn vriendinnen als de vrienden van Martin waren aanwezig en dat was dus een perfecte combinatie om de laatste avond van Martin door te brengen!
Ik amuseerde me enorm.. tot 7u! ;-)
28 februari 2010:
Na 5u slaap deed ik met moeite mijn ogen terug open, want ik was weer bij Martin uitgenodigd voor zijn laatste asado.
Nog snel een skypeje met Anouk en daarna richting kerkhof, waar Martin afscheid ging nemen van zijn oma, die twee weken geleden gestorven is..
Het was heel emotioneel om hem en zijn mama daar te zien rondlopen.. ik hield me dan ook een beetje op de achtergrond om wat foto's te trekken, maar probeerde hen tegelijk toch ook zo goed mogelijk te steunen.. Tja, zo'n situaties zijn soms moeilijk om in te schatten wat je nu precies wel of niet moet doen.
Toen dit verplichte deel voorbij was, liet Martin me nog het zuiden van Goya zien.. met onder andere het oude, gesloten station (enorm mooi!) en de fiestpiste.
Dit is zo typisch voor Martin: zelfs op zijn laatste dag wil hij me nog vanalles laten zien en leren kennen.. en dat is een van de voornaamste redenen waarom ik hem zo enorm ga missen!!
's Avonds zagen we elkaar dan terug in de terminal en zelfs bij het zien van Martin daar op het perron met al zijn vrienden en familie begon ik al te wenen.. en dat beterde er niet op naarmate het afscheid echt naderde..
Vanaf het moment dat hij op de bus stapte, tot ongeveer een uur later thuis, liepen de tranen onophoudelijk over mijn gezicht.. droevig omdat ik het hier 4 maanden zonder zijn hulp zal moeten redden, maar ook heel blij voor hem dat hij eindelijk bij zijn grote liefde zal kunnen zijn!!
Veel succes in België Martin.. Heb je heel erg graag!
Dikke zoen,
Nika. xx
De reisavonturen zijn ondertussen afgelopen (al hoop ik uiteraard dat er nog gaan volgen), maar ik blijf nog wel mijn best doen op mijn blog! ;-)
26 februari 2010:
Toen ik vrijdag na veel uren buszitten eindelijk terug aangekomen was in mijn vertrouwde Goya, was het hoog tijd om wat slaap in te halen, maar dat werd niet door iedereen toegelaten!
Martin belde me dat hij net terug was van wat, hopelijk, zijn laatste examen zou worden. Hij dacht dat het goed gegaan was, maar nu was het nog bang afwachten op de resultaten.
Hij zou me 's avonds terugbellen en dus at ik al mijn nagels op, liep ik heel de namiddag doelloos door het huis en werd ik ondertussen via de pc nog meer opgefokt door Anouk!
En om 18.30 was het dan zover: MARTIN WAS GESLAAGD, ARGENTINIE HAD ER EEN NIEUWE ADVOCAAT BIJ!! Hoera hoera hoera!! (en wat een opluchting!!)
's Avonds moest er dan weer maar eens afscheid worden genomen, deze keer van Chuni, mijn jongste gastzus, die naar Buenos Aires ging vertrekken om te studeren.
Dat gaat hier niet zoals in België (elk weekend naar huis), omdat de afstanden veel groter zijn. Enkel tijdens verlengde weekend, vakanties of voor een speciale gebeurtenis wordt er op en neer gereisd naar huis.
Ik zou haar dus voor een lange tijd niet meer zien.. en het zal stilletjes zijn in huis zonder haar.
27 februari 2010:
Ik had graag wat langer uitgeslapen, maar dat zat er vandaag niet echt in.. om 12u werd ik al bij Martin verwacht om hem te feliciteren en te helpen met het inpakken van zijn valies.
Het grootste deel was al in orde, maar was ontbrak waren de vele cadeautjes die ik tijdens mijn reis had gekocht.. en aangezien Martin maar 8 en 18kg in zijn valiezen had, kon het er gemakkelijk nog bij!
Om 17u ging ik dan terug naar huis, maar het afscheid was van korte duur, want om 20u kwam Martin me terug ophalen om een hele lijst af te werken.
Eerst werd een diadeem voor Anouk afgehaald in Rouge en zo konden we ondertussen ook de feestzaal keuren, waar vanavond het eerste trouwfeest werd gegeven. Supermooi!!
Daarna nog eens naar Martin thuis om de scanner nog eens uit te proberen en hupla, weer de auto in richting DODObar om een hamburger te bestellen, die Martin echt nog eens wou proberen voor hij vertrok!
Wegens het verlies van de sleutel, werden de hamburgers 45min later bij mij thuis geleverd en genoten we er enorm van (nadat we bijna doodgegaan waren door de honger)
Rond 00u ging het dan richting Hernan, met wie we een ijsje gingen eten in Cremolatti, de nieuwste ijsbar van Goya, waar ik tot hiertoe nog niet geweest was!
En daarna ging het richting Tano thuis, waar het feestje al goed aan de gang was.. Zowel mijn vriendinnen als de vrienden van Martin waren aanwezig en dat was dus een perfecte combinatie om de laatste avond van Martin door te brengen!
Ik amuseerde me enorm.. tot 7u! ;-)
28 februari 2010:
Na 5u slaap deed ik met moeite mijn ogen terug open, want ik was weer bij Martin uitgenodigd voor zijn laatste asado.
Nog snel een skypeje met Anouk en daarna richting kerkhof, waar Martin afscheid ging nemen van zijn oma, die twee weken geleden gestorven is..
Het was heel emotioneel om hem en zijn mama daar te zien rondlopen.. ik hield me dan ook een beetje op de achtergrond om wat foto's te trekken, maar probeerde hen tegelijk toch ook zo goed mogelijk te steunen.. Tja, zo'n situaties zijn soms moeilijk om in te schatten wat je nu precies wel of niet moet doen.
Toen dit verplichte deel voorbij was, liet Martin me nog het zuiden van Goya zien.. met onder andere het oude, gesloten station (enorm mooi!) en de fiestpiste.
Dit is zo typisch voor Martin: zelfs op zijn laatste dag wil hij me nog vanalles laten zien en leren kennen.. en dat is een van de voornaamste redenen waarom ik hem zo enorm ga missen!!
's Avonds zagen we elkaar dan terug in de terminal en zelfs bij het zien van Martin daar op het perron met al zijn vrienden en familie begon ik al te wenen.. en dat beterde er niet op naarmate het afscheid echt naderde..
Vanaf het moment dat hij op de bus stapte, tot ongeveer een uur later thuis, liepen de tranen onophoudelijk over mijn gezicht.. droevig omdat ik het hier 4 maanden zonder zijn hulp zal moeten redden, maar ook heel blij voor hem dat hij eindelijk bij zijn grote liefde zal kunnen zijn!!
Veel succes in België Martin.. Heb je heel erg graag!
Dikke zoen,
Nika. xx
donderdag 4 maart 2010
viaje YFU: Misiones
Heey allemaal..
En hier volgt dan weer een nieuw deel van mijn reisavontuur: MISIONES!
Jammer genoeg was ik hier al aan de laatste dagen van de reis toe..
20 februari 2010:
Vandaag een dag om een hele hoop kilometers af te leggen en dat betekent: vroeg opstaan, maar een uur later al terug liggen snurken in de bus!
Het enige waarvoor ik nog de energie had om wakker te worden, was de 'cerro de los 7 colores', een prachtige uitzicht over een stuk berg, waarin 7 verschillende kleuren te onderscheiden (uiteraard natuurlijk gevormd..)
En daarna werd het dan zitten, zitten en blijven zitten..
's Avonds stopten we enkel even om te eten en we waren al aangekomen in de provincie Chacos, waar we verwelkomd werden met een immense storm..
En bliksem is hier niet als in België hoor, nee, heel de hemel wordt CONSTANT verlicht door enorme bliksemflitsen, wat in combinatie met de regen voor een enorm mooi schouwspel zorgt (vooral dan als je binnen zit..)
En dan werd het terug buszitten, maar gelukkig vielen (uit verveling) al snel alle oogjes toe..
21 februari 2010:
Handig toch: 's morgens je ogen open doen en op je bestemming zijn: SAN IGNACIO.
We kregen rustig de tijd om ons wat op te frissen en te ontbijten (mama, papa: in hetzelfde restaurant als waar we 2j geleden gelunched hebben, La carpa azul) en daarna was het tijd voor een bezoekje aan de ruines van San Ignacio, één van de best bewaarde jezuietenkloosters in het noorden van Argentinië.
Naar de uitleg werd door niemand echt heel goed geluisterd, want ook al was het 's morgens vroeg, het was al verschrikkelijk warm en vochtig (tropisch klimaat) en dus werd de energie vooral gebruikt om rond te kijken en veel foto's te trekken.
Aangezien ik hier al eens met mama en papa geweest was, zo'n 2j geleden, deed ik vooral mijn best om de foto's van papa te overtreffen en ik denk dat het resultaat er mag zijn! ;-)
Om 13.30 waren we dan alweer in een nieuw hotel en kregen we voor de kamerindeling het lekkerste eten van heel de reis..
De namiddag kregen we vrij en het zwembad werd al snel gevuld door 50 intercambios uit zowat heel de wereld!! Je moest de Argentijnen eens zien kijken naar die blanke velletjes, blonde haren en blauwe ogen! hehehe..
En zo zat onze eerste dag in Misiones erop.. met een perfecte match tussen cultuur en ontspanning!!
22 februari 2010:
De dag waar zowat iedereen enorm naar had uitgekeken: een bezoek aan de Cataratas!!
Op de bus werden de verwachtingen al op een rijtje gezet en we hadden geluk dat het niet ver rijden was, want we waren bijna niet meer te houden.
Volop werd er OFF gespoten (tegen de muggen) en zonnecreme gesmeerd en zo konden we om 9u beginnen aan een dag vol natuurwonderen!
Eerst bezochten we een museum over de fauna en flora in het park en zo waren we ook op de hoogte wat we met welke dieren best niet konden proberen.
Het eerste wat op de planning stond was het 'nivel superior', waarbij je boven de watervallen wandelt en veel panoramische uitzichten hebt over de Cataratas en vaak verrast wordt door de enorme hoogte van sommigen.
Nadat we 200% genoten hadden van dit deel, was het tijd voor het 'nivel inferior', waarbij je naast de watervallen wandelt en je geïmpressioneerd wordt door de enorme hoeveelheid water die hier met enorme snelheid naar beneden stort..
Op het einde van dit parcours was ik vol-le-dig bezweet en was het dus hoog tijd voor...
LA AVENTURA NAUTICA!!
Hierbij ga je in een speedboot tot vlakbij de watervallen en word je van kop tot teen gedouched!!
Het is echt zot om zooo dicht bij een waterval te kunnen komen en het gaf een enorm tof gevoel!!
Op een gegeven moment leek het alsof ze met 100 emmers water recht in je gezicht aan het gooien waren, maar het deed gewoon enorm deugd om eindelijk verfrist te worden en de natte kleren, die werden achteraf gewoon aangehouden (en zelfs dan was het te warm..)
Na het middageten voelde ik me dan toch wat plakkerig en besloot ik van kleren te wisselen om het laatste deel van het park te bekijken: La Garganta del diablo (de strot van de duivel).
We gingen met een gezellig treintje richting begin van dit parcours en na 1,5km wandelen, viel onze mond nogmaals helemaal open.
Deze waterval is veruit de meest impressionante van heel het park: ze is bijna 360º rond en omdat het water met een enorme snelheid naar beneden stort, is de rivier beneden niet te zien, maar enkel stoom, stoom, stoom!!
En zo zat deze dag er ook weer op, het was in één woord: INDRUKWEKKEND!!
23 februari 2010:
De laatste 'bezoekdag' van de reis en dus vertrokken we nogmaals vrij vroeg om de warmt een beetje voor te zijn.
Eerst gingen we naar 'La Aripuca', waar de belangrijkste bezienswaardigheid een immense 'hut' was, gemaakt uit volledige boomstronken van verschillende bomen.
In het restaurant waren dan bv. ook alle stoelen uit hout gemaakt en er werd ijs met yerba (de kruiden die gebruikt worden om mate te drinken) verkocht, maar eigenlijk was dit de minst interessante uitstap van heel de reis.
Als afscheidscadeautje voor Martin werd er dan Yerba Misionera gekocht, die bekend is in heel Argentinië!
Als écht laatste stop gingen we dan naar Puerto Iguazu, waar we naar het 'drielandenpunt' gingen.
Dit is een uitkijkplatform, waar je terwijl je in Argentinië bent, ook Paraguay en Brazilië kan zien, gescheiden door 2 verschillende rivieren die hier samenkomen: Rio Paraná en Rio Iguazu.
Eens terug in het hotel, kregen we de namiddag weer vrij, die volop benut werd voor een siesta'tje.. en 's avonds waren we aan onze laatste avond toe, wat uiteraard gevierd moest worden.
Er werd een bedankwoordje gezegd door de begeleiding en de YFU-awards werden uitgereikt (de liefste, de grappigste, het beste maatje van iedereen, de Spaans-award,...) en om af te sluiten hielden we een talentshow..
Het spectaculairste was de Hongaarse dans van Pieter (die dat, samen met zijn middelbaar, op de universiteit gestudeerd heeft) en de zangtalenten van de Oostenrijkse Sebastian en Finse Yasmina.
Voor de rest werden er nog wat onnozele sketches opgevoerd en volkliederen gezongen en omdat we morgen op de bus genoeg zouden kunnen slapen, werd er nog tot in de vroege uurtjes verder gepraat en al stilaan afscheid genomen.
24 februari 2010:
's Morgens werden de valiezen zo snel mogelijk in de bus geladen, want we hadden een reis van 22u voor de boeg richting Buenos Aires.
Een 15-tal studenten werden in Puerto Iguazu op de bus gezet, om zo rechtstreeks naar hun steden te kunnen reizen, wat voor velen veel beter uitkomt.
En zo kon de terugreis beginnen..
25 februari 2010:
's Morgens vroeg werden we wakker in Buenos Aires en zo zat de reis er helemaal op.
Het vervelende was dat ik mijn bus richting Goya pas 's avonds had en zo zat er niks anders op dan de dag op het YFU-kantoor door te brengen.
Emailadressen en gsmnummers werden uitgewisseld en uur na uur werd het kantoor leger en leger tot het om 19.45 ook voor mij tijd was om terug naar huis te gaan..
Bedankt aan iedereen voor de fantastische reis en Goya, here I come!!
Groetjes, Nika. xx
En hier volgt dan weer een nieuw deel van mijn reisavontuur: MISIONES!
Jammer genoeg was ik hier al aan de laatste dagen van de reis toe..
20 februari 2010:
Vandaag een dag om een hele hoop kilometers af te leggen en dat betekent: vroeg opstaan, maar een uur later al terug liggen snurken in de bus!
Het enige waarvoor ik nog de energie had om wakker te worden, was de 'cerro de los 7 colores', een prachtige uitzicht over een stuk berg, waarin 7 verschillende kleuren te onderscheiden (uiteraard natuurlijk gevormd..)
En daarna werd het dan zitten, zitten en blijven zitten..
's Avonds stopten we enkel even om te eten en we waren al aangekomen in de provincie Chacos, waar we verwelkomd werden met een immense storm..
En bliksem is hier niet als in België hoor, nee, heel de hemel wordt CONSTANT verlicht door enorme bliksemflitsen, wat in combinatie met de regen voor een enorm mooi schouwspel zorgt (vooral dan als je binnen zit..)
En dan werd het terug buszitten, maar gelukkig vielen (uit verveling) al snel alle oogjes toe..
21 februari 2010:
Handig toch: 's morgens je ogen open doen en op je bestemming zijn: SAN IGNACIO.
We kregen rustig de tijd om ons wat op te frissen en te ontbijten (mama, papa: in hetzelfde restaurant als waar we 2j geleden gelunched hebben, La carpa azul) en daarna was het tijd voor een bezoekje aan de ruines van San Ignacio, één van de best bewaarde jezuietenkloosters in het noorden van Argentinië.
Naar de uitleg werd door niemand echt heel goed geluisterd, want ook al was het 's morgens vroeg, het was al verschrikkelijk warm en vochtig (tropisch klimaat) en dus werd de energie vooral gebruikt om rond te kijken en veel foto's te trekken.
Aangezien ik hier al eens met mama en papa geweest was, zo'n 2j geleden, deed ik vooral mijn best om de foto's van papa te overtreffen en ik denk dat het resultaat er mag zijn! ;-)
Om 13.30 waren we dan alweer in een nieuw hotel en kregen we voor de kamerindeling het lekkerste eten van heel de reis..
De namiddag kregen we vrij en het zwembad werd al snel gevuld door 50 intercambios uit zowat heel de wereld!! Je moest de Argentijnen eens zien kijken naar die blanke velletjes, blonde haren en blauwe ogen! hehehe..
En zo zat onze eerste dag in Misiones erop.. met een perfecte match tussen cultuur en ontspanning!!
22 februari 2010:
De dag waar zowat iedereen enorm naar had uitgekeken: een bezoek aan de Cataratas!!
Op de bus werden de verwachtingen al op een rijtje gezet en we hadden geluk dat het niet ver rijden was, want we waren bijna niet meer te houden.
Volop werd er OFF gespoten (tegen de muggen) en zonnecreme gesmeerd en zo konden we om 9u beginnen aan een dag vol natuurwonderen!
Eerst bezochten we een museum over de fauna en flora in het park en zo waren we ook op de hoogte wat we met welke dieren best niet konden proberen.
Het eerste wat op de planning stond was het 'nivel superior', waarbij je boven de watervallen wandelt en veel panoramische uitzichten hebt over de Cataratas en vaak verrast wordt door de enorme hoogte van sommigen.
Nadat we 200% genoten hadden van dit deel, was het tijd voor het 'nivel inferior', waarbij je naast de watervallen wandelt en je geïmpressioneerd wordt door de enorme hoeveelheid water die hier met enorme snelheid naar beneden stort..
Op het einde van dit parcours was ik vol-le-dig bezweet en was het dus hoog tijd voor...
LA AVENTURA NAUTICA!!
Hierbij ga je in een speedboot tot vlakbij de watervallen en word je van kop tot teen gedouched!!
Het is echt zot om zooo dicht bij een waterval te kunnen komen en het gaf een enorm tof gevoel!!
Op een gegeven moment leek het alsof ze met 100 emmers water recht in je gezicht aan het gooien waren, maar het deed gewoon enorm deugd om eindelijk verfrist te worden en de natte kleren, die werden achteraf gewoon aangehouden (en zelfs dan was het te warm..)
Na het middageten voelde ik me dan toch wat plakkerig en besloot ik van kleren te wisselen om het laatste deel van het park te bekijken: La Garganta del diablo (de strot van de duivel).
We gingen met een gezellig treintje richting begin van dit parcours en na 1,5km wandelen, viel onze mond nogmaals helemaal open.
Deze waterval is veruit de meest impressionante van heel het park: ze is bijna 360º rond en omdat het water met een enorme snelheid naar beneden stort, is de rivier beneden niet te zien, maar enkel stoom, stoom, stoom!!
En zo zat deze dag er ook weer op, het was in één woord: INDRUKWEKKEND!!
23 februari 2010:
De laatste 'bezoekdag' van de reis en dus vertrokken we nogmaals vrij vroeg om de warmt een beetje voor te zijn.
Eerst gingen we naar 'La Aripuca', waar de belangrijkste bezienswaardigheid een immense 'hut' was, gemaakt uit volledige boomstronken van verschillende bomen.
In het restaurant waren dan bv. ook alle stoelen uit hout gemaakt en er werd ijs met yerba (de kruiden die gebruikt worden om mate te drinken) verkocht, maar eigenlijk was dit de minst interessante uitstap van heel de reis.
Als afscheidscadeautje voor Martin werd er dan Yerba Misionera gekocht, die bekend is in heel Argentinië!
Als écht laatste stop gingen we dan naar Puerto Iguazu, waar we naar het 'drielandenpunt' gingen.
Dit is een uitkijkplatform, waar je terwijl je in Argentinië bent, ook Paraguay en Brazilië kan zien, gescheiden door 2 verschillende rivieren die hier samenkomen: Rio Paraná en Rio Iguazu.
Eens terug in het hotel, kregen we de namiddag weer vrij, die volop benut werd voor een siesta'tje.. en 's avonds waren we aan onze laatste avond toe, wat uiteraard gevierd moest worden.
Er werd een bedankwoordje gezegd door de begeleiding en de YFU-awards werden uitgereikt (de liefste, de grappigste, het beste maatje van iedereen, de Spaans-award,...) en om af te sluiten hielden we een talentshow..
Het spectaculairste was de Hongaarse dans van Pieter (die dat, samen met zijn middelbaar, op de universiteit gestudeerd heeft) en de zangtalenten van de Oostenrijkse Sebastian en Finse Yasmina.
Voor de rest werden er nog wat onnozele sketches opgevoerd en volkliederen gezongen en omdat we morgen op de bus genoeg zouden kunnen slapen, werd er nog tot in de vroege uurtjes verder gepraat en al stilaan afscheid genomen.
24 februari 2010:
's Morgens werden de valiezen zo snel mogelijk in de bus geladen, want we hadden een reis van 22u voor de boeg richting Buenos Aires.
Een 15-tal studenten werden in Puerto Iguazu op de bus gezet, om zo rechtstreeks naar hun steden te kunnen reizen, wat voor velen veel beter uitkomt.
En zo kon de terugreis beginnen..
25 februari 2010:
's Morgens vroeg werden we wakker in Buenos Aires en zo zat de reis er helemaal op.
Het vervelende was dat ik mijn bus richting Goya pas 's avonds had en zo zat er niks anders op dan de dag op het YFU-kantoor door te brengen.
Emailadressen en gsmnummers werden uitgewisseld en uur na uur werd het kantoor leger en leger tot het om 19.45 ook voor mij tijd was om terug naar huis te gaan..
Bedankt aan iedereen voor de fantastische reis en Goya, here I come!!
Groetjes, Nika. xx
woensdag 3 maart 2010
Viaje YFU: Jujuy
Heey allemaal..
Weer een nieuw verhaal en deze keer zullen jullie kunnen meegenieten over mijn tijd in... JUJUY!
18 februari 2010:
Het was weer vroeg vandaag, maar tijdens de 4u durende rit richting Jujuy, kon ik zowat de helft slapen.. en wat een uitzicht toen ik wakker werd!!
Net als in Salta, zaten we tussen de bergen en de typische cactussen werden al snel gespot en gefotografeerd!
Rond de middag kwamen we aan in een museum op de plaats waar vroeger een overnachtingsplaats voor reizigers met paard en kar was geweest. Het was dus uiteraard helemaal afgelegen, maar het uitzicht was prachtig..
We kregen een rondleiding in het museum en nadien aten we buiten (volledig aangevallen door de vliegen) een lekkere asado mét groenten!
We bezochten ook nog een klein, schattig kappelletje en daar trokken vooral de 2 grote cactussen aan de voorkant de aandacht.. ideaal voor vele en leuke foto's! ;-)
Toen we richting hotel reden, stopten we nog even aan een kerkhof, helemaal gemaakt op een berghelling. Het deed me deugd om te zien dat de dood hier ook een goede kant heeft (vrijheid, verlossing, ...) en dat de grafen dus allemaal mooi versierd waren met gekleurde vlaggetjes!
En uiteraard enorm fotogeniek met een in 7 tinten verdeelde berg op de achtergrond!
Na nog 10 minuutjes in de bus, kwamen we in Tilcara aan, een klein dorpje dat onze thuis zou worden voor de komende 2 nachten.
Na genoeg vrije tijd om een beetje te bekomen van de busreis, gingen we met z'n alles richting centrum, waar we 1,5u vrij mochten rondlopen op een artesanaal marktje.
Ik ben helemaal zot van al die spulletjes en kocht dan ook enorm veel cadeautjes voor familie in België én Argentinië en uiteraard werd ikzelf ook eens getrakteerd!
Nadat ik helemaal beladen was met een ongelooflijke hoeveelheid plastiek zakjes, konden we nog genieten van het carnaval, dat hier helemaal anders wordt gevierd dan in Goya.
De mensen verkleden zich als duivels en gooien heel veel meel in het rond (in combinatie met spuitbussneeuw, is dat dus een heel vies papje..) en uiteraard wordt er ook enorm veel gedronken.
Tijdens het carnaval moet er dan ook een week niet gewerkt worden en is ALLES toegelaten.. (inderdaad.. alles!)
Eens terug in het hotel, was het hoog tijd voor een douchebeurt om alle carnavalsresten uit haar en kleren te krijgen en na nog een rustige avond in het hotel, konden we weer eens een nieuw bed uittesten!
19 februari 2010:
Om 9u weer de bus op en de eerste stop kwam er al snel aan: een klein dorpje, waar de enige bezienswaardigheid een gezellig kerkje was.
Een kwartiertje later hadden we het dus wel gezien daar en reden we nog even verder richting Humehuaca.
Hier werden we verwacht in een museum waar een klein, schattig mannetje ons de gewoonten en tradities van de inwoners hier vertelden.
Omdat het een bergdorpje is, is er niet heel veel handel en invoer van producten uit andere streken en daardoor zijn ze hier heel traditioneel qua eten en levenswijze. De mensen hier zijn zelf qua lichaamsbouw aangepast aan het leven op hoog niveau boven zeepeil en heel veel hitte (bv. geen lichaamsbeharing)
Echt een van de interessantste musea die ik ooit heb gezien!
Nadien kregen we even vrije tijd en werden er nog wat artesanias gekocht, maar om 12u stipt moesten en zouden we op de marktplaats staan, want dan was het tijd voor de dagelijkse zegening van de heilige van de stad.
Elke dag komt er een grote hoeveelheid hiernaartoe om een (houten) heilige uit de muur te zien verschijnen en het volk te zegenen. Aangezien ze hier enorm traditioneel en katholiek zijn, is dit dus echt een dagelijkse afspraak die niet gemist mag worden!
En na deze pauze ging de vrije tijd verder, die ik gebruikte om samen met Elsje (NL) het monument voor de onafhankelijkheid te beklimmen en zo een enorm mooi uitzicht over het stadje én de bergen errond te kunnen bewonderen.
In de namiddag stond er een bezoek aan een Inca-nederzetting op het programma, wat heel snel duidelijk maakte dat de mensen vroeger veel kleiner waren. De deuren in de huisjes waren zowat de helft kleiner dan wat wij gewoon zijn, maar met de cactussen tussen de overgebleven 'huisjes', was het prachtig om te bezoeken.
Hetgene wat het meeste de aandacht trok, was de piramide boven aan de berg, met een prachtig uitzicht over de hele nederzetting.
Wat echter wel geweten moet worden: de piramide hoort hier eigenlijk echt niet thuis, want is typisch voor de Maya-tijd. Tja.. als ze me het niet gezegd zouden hebben, zou ik het niet beseft hebben.
Na nogmaals een hele hoop foto's en enorm sterke wind, gingen we terug naar beneden en was het tijd om terug te wandelen naar het hotel, wat vlakbij was en dé manier om de gezellige straatjes van Tilcara nog eens te bewonderen.
De rest van de avond kregen we helemaal vrij, wat ik gebruikte om nogmaals naar het marktje te gaan en nog wat extra dingen te kopen (waarvan ik spijt had dat ik ze gisteren niet gekocht had..)
Een ding is wel duidelijk: Jujuy is supertraditioneel en ik ben er helemaal zot van!!
En zo kwamen we weer aan onze laatste nacht hier, waarin zo weinig mogelijk geslapen werd, want morgen stond er een heeeeeeeeel lange busrit te wachten naar onze volgende bestemming: Misiones!
--- wordt vervolgd ---
Weer een nieuw verhaal en deze keer zullen jullie kunnen meegenieten over mijn tijd in... JUJUY!
18 februari 2010:
Het was weer vroeg vandaag, maar tijdens de 4u durende rit richting Jujuy, kon ik zowat de helft slapen.. en wat een uitzicht toen ik wakker werd!!
Net als in Salta, zaten we tussen de bergen en de typische cactussen werden al snel gespot en gefotografeerd!
Rond de middag kwamen we aan in een museum op de plaats waar vroeger een overnachtingsplaats voor reizigers met paard en kar was geweest. Het was dus uiteraard helemaal afgelegen, maar het uitzicht was prachtig..
We kregen een rondleiding in het museum en nadien aten we buiten (volledig aangevallen door de vliegen) een lekkere asado mét groenten!
We bezochten ook nog een klein, schattig kappelletje en daar trokken vooral de 2 grote cactussen aan de voorkant de aandacht.. ideaal voor vele en leuke foto's! ;-)
Toen we richting hotel reden, stopten we nog even aan een kerkhof, helemaal gemaakt op een berghelling. Het deed me deugd om te zien dat de dood hier ook een goede kant heeft (vrijheid, verlossing, ...) en dat de grafen dus allemaal mooi versierd waren met gekleurde vlaggetjes!
En uiteraard enorm fotogeniek met een in 7 tinten verdeelde berg op de achtergrond!
Na nog 10 minuutjes in de bus, kwamen we in Tilcara aan, een klein dorpje dat onze thuis zou worden voor de komende 2 nachten.
Na genoeg vrije tijd om een beetje te bekomen van de busreis, gingen we met z'n alles richting centrum, waar we 1,5u vrij mochten rondlopen op een artesanaal marktje.
Ik ben helemaal zot van al die spulletjes en kocht dan ook enorm veel cadeautjes voor familie in België én Argentinië en uiteraard werd ikzelf ook eens getrakteerd!
Nadat ik helemaal beladen was met een ongelooflijke hoeveelheid plastiek zakjes, konden we nog genieten van het carnaval, dat hier helemaal anders wordt gevierd dan in Goya.
De mensen verkleden zich als duivels en gooien heel veel meel in het rond (in combinatie met spuitbussneeuw, is dat dus een heel vies papje..) en uiteraard wordt er ook enorm veel gedronken.
Tijdens het carnaval moet er dan ook een week niet gewerkt worden en is ALLES toegelaten.. (inderdaad.. alles!)
Eens terug in het hotel, was het hoog tijd voor een douchebeurt om alle carnavalsresten uit haar en kleren te krijgen en na nog een rustige avond in het hotel, konden we weer eens een nieuw bed uittesten!
19 februari 2010:
Om 9u weer de bus op en de eerste stop kwam er al snel aan: een klein dorpje, waar de enige bezienswaardigheid een gezellig kerkje was.
Een kwartiertje later hadden we het dus wel gezien daar en reden we nog even verder richting Humehuaca.
Hier werden we verwacht in een museum waar een klein, schattig mannetje ons de gewoonten en tradities van de inwoners hier vertelden.
Omdat het een bergdorpje is, is er niet heel veel handel en invoer van producten uit andere streken en daardoor zijn ze hier heel traditioneel qua eten en levenswijze. De mensen hier zijn zelf qua lichaamsbouw aangepast aan het leven op hoog niveau boven zeepeil en heel veel hitte (bv. geen lichaamsbeharing)
Echt een van de interessantste musea die ik ooit heb gezien!
Nadien kregen we even vrije tijd en werden er nog wat artesanias gekocht, maar om 12u stipt moesten en zouden we op de marktplaats staan, want dan was het tijd voor de dagelijkse zegening van de heilige van de stad.
Elke dag komt er een grote hoeveelheid hiernaartoe om een (houten) heilige uit de muur te zien verschijnen en het volk te zegenen. Aangezien ze hier enorm traditioneel en katholiek zijn, is dit dus echt een dagelijkse afspraak die niet gemist mag worden!
En na deze pauze ging de vrije tijd verder, die ik gebruikte om samen met Elsje (NL) het monument voor de onafhankelijkheid te beklimmen en zo een enorm mooi uitzicht over het stadje én de bergen errond te kunnen bewonderen.
In de namiddag stond er een bezoek aan een Inca-nederzetting op het programma, wat heel snel duidelijk maakte dat de mensen vroeger veel kleiner waren. De deuren in de huisjes waren zowat de helft kleiner dan wat wij gewoon zijn, maar met de cactussen tussen de overgebleven 'huisjes', was het prachtig om te bezoeken.
Hetgene wat het meeste de aandacht trok, was de piramide boven aan de berg, met een prachtig uitzicht over de hele nederzetting.
Wat echter wel geweten moet worden: de piramide hoort hier eigenlijk echt niet thuis, want is typisch voor de Maya-tijd. Tja.. als ze me het niet gezegd zouden hebben, zou ik het niet beseft hebben.
Na nogmaals een hele hoop foto's en enorm sterke wind, gingen we terug naar beneden en was het tijd om terug te wandelen naar het hotel, wat vlakbij was en dé manier om de gezellige straatjes van Tilcara nog eens te bewonderen.
De rest van de avond kregen we helemaal vrij, wat ik gebruikte om nogmaals naar het marktje te gaan en nog wat extra dingen te kopen (waarvan ik spijt had dat ik ze gisteren niet gekocht had..)
Een ding is wel duidelijk: Jujuy is supertraditioneel en ik ben er helemaal zot van!!
En zo kwamen we weer aan onze laatste nacht hier, waarin zo weinig mogelijk geslapen werd, want morgen stond er een heeeeeeeeel lange busrit te wachten naar onze volgende bestemming: Misiones!
--- wordt vervolgd ---
dinsdag 2 maart 2010
viaje YFU: Salta
Heey allemaal,
En het nieuws blijft maar komen.. deze keer volgt mijn relaas van Salta La Linda (Salta de mooie is de overal bekende bijnaam van de stad)
16 februari 2010:
Na eindelijk een nacht in een echt bed geslapen te hebben, deed het pijn toen de wekker om 7u al stond te rinkelen, maar het vroege opstaan werd al snel beloond.
Nadat we uit de stad geraakt waren, kwamen we in een prachtig berglandschap terecht, wat ons uitzicht voor de komende 4u zou worden!
Het einddoel van vandaag was het stadje Cafayate, dat bekend is om zijn wijngaarden en bodegas, maar eigenlijk is de weg ernaartoe hetgene wat echt de moeite waard is.
Door de afzetting van verschillende mineralen, hebben de bergen verschillende kleurschakeringen en doordat het hoog gelegen is, zijn de bergen soms bedekt met wolken of worden sommige delen harder verlicht dan andere, wat voor een ongelooflijk fotogeniek landschap zorgt!
Door de bergweggetjes in combinatie met de hoogte en de bus, voelde ik me al snel miserabel, maar toch bleef ik doorbijten om te genieten van het landschap.
Eens in Cafayate, was ik blij dat ik uit de bus kon en op het gemakje kon gaan zitten om te eten en daarna was ik weer helemaal de oude.
We kregen een beetje vrije tijd waarin we de gezellige marktplaats konden bezoeken en even later stond er een bezoekje aan de oudste wijngaard en bodega van de streek op het programma.
We kregen een rondleiding met een heel goede en duidelijke gids en uiteraard moest de wijn ook gekeurd worden door studenten van over heel de wereld.
Stap voor stap werd ons uitgelegd hoe wijn geproefd moet worden en ik moet zeggen: lekker, lekker, lekker!
Nog snel wat frisse lucht binnen en hupsakee.. terug op de bus..
We reden langs dezelfde weg terug, maar stopten onderweg wel 2 keer voor speciale rotsformaties:
- het amfiteatro: een natuurlijk ronde en hoge ruimte met een perfecte acoustiek (incl. muzikanten)
- la garganta del diablo (de strot van de duivel): een hele smalle en lange 'gang' in de rotsen, uiteraard ook op natuurlijke wijze gevormd.
Op de terugweg voelde ik me nog miserabeler dan daarvoor en omdat er geen pilletjes of remedies beschikbaar waren, werd me voorgesteld om naast de chauffeur op het trapje te gaan zitten.. het deed me heel goed om de weg te kunnen volgen en zo kende ik ook ineens de chauffeurs een beetje beter! ;-)
's Avonds gingen we eten in een peña, waar een folkloreshow werd opgevoerd met typische dans en zang van de streek.. (voor de kenners: yacarere, chamame,...)
Heel gezellig en mooi om te zien, maar ik denk dat iedereen toch ook wel weer gelukkig was om zijn hoofd om 2u terug te kunnen neerleggen!
17 februari 2010:
Een rustig dagje waarin we de stad zelf zouden leren kennen. We mochten iets langer slapen en in de voormiddag stond er een 'klim' in teleferico op het programma.
Dit is een soort skilift (geïmporteerd uit Zwitserland) waarin je tot boven op de berg wordt gebracht en van daaruit een uitzicht hebt over heel Salta.
Boven was het helemaal uitgebouwd voor toeristen, met verschillende panoramische uitkijkplatforms en gezellige wandelweggetjes.
Nadat we allemaal terug veilig beneden stonden, was het tijd om terug naar het hotel te gaan om te eten en in de namiddag weer terug te vertrekken voor een citytour in Salta City!
We bezochten eerst het MAAM (museo archeologico de alta montaña) waar mummies werden tentoongesteld van kindjes die 80j geleden op 6000m hoogte gevonden zijn en in uitzonderlijk goeie staat gebleven zijn (door de koude).
Het gaat over kinderen uit het Incatijdperk die werden geofferd op jonge leeftijd, zodat ze nog 'puur' en 'zuiver' zouden zijn.
Echt heel fascinerend: ze hebben al hun haar nog en als je het niet zou weten, zou je denken dat het een replica is, of zelfs een levend kind dat heel erg stil zit!
Mummies werden dus niet enkel uit het Egyptische tijdperk teruggevonden!!
Ondertussen stuurde ik ook een berichtje naar Euge, een vriendin van me uit Goya, die eind januari voor het werk van haar papa naar Salta verhuisd is.
Omdat ze me niet terugsmste, had ik de hoop om haar te kunnen zien al opgegeven, maar tijdens de uitleg aan de kathedraal werd mijn aandacht ineens getrokken door een verdachte Argentijnse tussen een groep buitenlanders: EUGE!!!
Heel veel tijd hadden we niet om bij te praten, maar de 10 minuten die ik met haar kon doorbrengen maakten heel mijn dag goed en bij de rest van de gebouwen en kerken die we zagen, verdween de glimlach geen seconde van mijn gezicht! Heel mijn dag was superdeluxe!
En zo zat Salta er ook weer op.. nog een laatste nachtje in het hotel en dan werd het tijd voor...JUJUY!!
--- wordt vervolgd ---
En het nieuws blijft maar komen.. deze keer volgt mijn relaas van Salta La Linda (Salta de mooie is de overal bekende bijnaam van de stad)
16 februari 2010:
Na eindelijk een nacht in een echt bed geslapen te hebben, deed het pijn toen de wekker om 7u al stond te rinkelen, maar het vroege opstaan werd al snel beloond.
Nadat we uit de stad geraakt waren, kwamen we in een prachtig berglandschap terecht, wat ons uitzicht voor de komende 4u zou worden!
Het einddoel van vandaag was het stadje Cafayate, dat bekend is om zijn wijngaarden en bodegas, maar eigenlijk is de weg ernaartoe hetgene wat echt de moeite waard is.
Door de afzetting van verschillende mineralen, hebben de bergen verschillende kleurschakeringen en doordat het hoog gelegen is, zijn de bergen soms bedekt met wolken of worden sommige delen harder verlicht dan andere, wat voor een ongelooflijk fotogeniek landschap zorgt!
Door de bergweggetjes in combinatie met de hoogte en de bus, voelde ik me al snel miserabel, maar toch bleef ik doorbijten om te genieten van het landschap.
Eens in Cafayate, was ik blij dat ik uit de bus kon en op het gemakje kon gaan zitten om te eten en daarna was ik weer helemaal de oude.
We kregen een beetje vrije tijd waarin we de gezellige marktplaats konden bezoeken en even later stond er een bezoekje aan de oudste wijngaard en bodega van de streek op het programma.
We kregen een rondleiding met een heel goede en duidelijke gids en uiteraard moest de wijn ook gekeurd worden door studenten van over heel de wereld.
Stap voor stap werd ons uitgelegd hoe wijn geproefd moet worden en ik moet zeggen: lekker, lekker, lekker!
Nog snel wat frisse lucht binnen en hupsakee.. terug op de bus..
We reden langs dezelfde weg terug, maar stopten onderweg wel 2 keer voor speciale rotsformaties:
- het amfiteatro: een natuurlijk ronde en hoge ruimte met een perfecte acoustiek (incl. muzikanten)
- la garganta del diablo (de strot van de duivel): een hele smalle en lange 'gang' in de rotsen, uiteraard ook op natuurlijke wijze gevormd.
Op de terugweg voelde ik me nog miserabeler dan daarvoor en omdat er geen pilletjes of remedies beschikbaar waren, werd me voorgesteld om naast de chauffeur op het trapje te gaan zitten.. het deed me heel goed om de weg te kunnen volgen en zo kende ik ook ineens de chauffeurs een beetje beter! ;-)
's Avonds gingen we eten in een peña, waar een folkloreshow werd opgevoerd met typische dans en zang van de streek.. (voor de kenners: yacarere, chamame,...)
Heel gezellig en mooi om te zien, maar ik denk dat iedereen toch ook wel weer gelukkig was om zijn hoofd om 2u terug te kunnen neerleggen!
17 februari 2010:
Een rustig dagje waarin we de stad zelf zouden leren kennen. We mochten iets langer slapen en in de voormiddag stond er een 'klim' in teleferico op het programma.
Dit is een soort skilift (geïmporteerd uit Zwitserland) waarin je tot boven op de berg wordt gebracht en van daaruit een uitzicht hebt over heel Salta.
Boven was het helemaal uitgebouwd voor toeristen, met verschillende panoramische uitkijkplatforms en gezellige wandelweggetjes.
Nadat we allemaal terug veilig beneden stonden, was het tijd om terug naar het hotel te gaan om te eten en in de namiddag weer terug te vertrekken voor een citytour in Salta City!
We bezochten eerst het MAAM (museo archeologico de alta montaña) waar mummies werden tentoongesteld van kindjes die 80j geleden op 6000m hoogte gevonden zijn en in uitzonderlijk goeie staat gebleven zijn (door de koude).
Het gaat over kinderen uit het Incatijdperk die werden geofferd op jonge leeftijd, zodat ze nog 'puur' en 'zuiver' zouden zijn.
Echt heel fascinerend: ze hebben al hun haar nog en als je het niet zou weten, zou je denken dat het een replica is, of zelfs een levend kind dat heel erg stil zit!
Mummies werden dus niet enkel uit het Egyptische tijdperk teruggevonden!!
Ondertussen stuurde ik ook een berichtje naar Euge, een vriendin van me uit Goya, die eind januari voor het werk van haar papa naar Salta verhuisd is.
Omdat ze me niet terugsmste, had ik de hoop om haar te kunnen zien al opgegeven, maar tijdens de uitleg aan de kathedraal werd mijn aandacht ineens getrokken door een verdachte Argentijnse tussen een groep buitenlanders: EUGE!!!
Heel veel tijd hadden we niet om bij te praten, maar de 10 minuten die ik met haar kon doorbrengen maakten heel mijn dag goed en bij de rest van de gebouwen en kerken die we zagen, verdween de glimlach geen seconde van mijn gezicht! Heel mijn dag was superdeluxe!
En zo zat Salta er ook weer op.. nog een laatste nachtje in het hotel en dan werd het tijd voor...JUJUY!!
--- wordt vervolgd ---
maandag 1 maart 2010
viaje YFU : Tucuman
Heey allemaal..
De corsos waren nog niet helemaal verwerkt, of het was al tijd om mijn koffer in te pakken..
Na er maandenlang naar uitgekeken te hebben, was het eindelijk zo ver: YFU-TRIP 2010!
13 februari 2010:
Om 20u was het hoog tijd om afscheid te gaan nemen in de hipermercado en daar werden dan meteen (met heel veel gestress) de laatste dingen geregeld.
Ik belde naar Julie om af te spreken in de terminal en zo van daaruit samen naar het yfukantoor te kunnen gaan.. Een hele hoop kilometers werden heen en weer gelopen, maar uiteindelijk kon ik om 22u toch op mijn bus stappen richting Buenos Aires.
14 februari 2010:
Na een woelige en ijskoude nacht in de bus, kwam ik rond 7u aan op Retiro en daar zocht ik me meteen een rustig plaatsje in een internetcafé om virtueel Valentijn te vieren met Michiel terwijl ik op Julie wachtte.
Om 9u kreeg ik dan mijn langverwachte telefoontje: Julie was aangekomen en voor ik het wist, konden we beginnen met bijpraten (in het Nederlands!!)
Na een nachtje op de bus, was een toiletbezoek hoogstnoodzakelijk en hupsakee: op de gang kwamen we Tess en Elsje (twee Nederlandse meisjes) tegen, die ons alvast voorgingen naar het kantoor.
Wij bleven nog op de Zweedse Annie wachten, die elk moment kon aankomen, en toen we ook nog een hoopje Zwitsers tegenkwamen, waren we helemaal klaar om per taxi in het drukken verkeer van Buenos Aires te wagen.
Een heel avontuur, maar we kwamen toch veilig aan op het kantoor, waar we hartelijk verwelkomd werden door Juan Manuel, Camila en Noemi, die ons zouden begeleiden gedurende de komende 12 dagen!
Met een 10tal personen verkenden we, vergezeld door vrijwilliger Martin, de winkelstraat en het centrum van Buenos Aires, terwijl we druk bijpraatten (incl. accenten van landen en regio's!)
En zo werden plaza de mayo, la casa rosada en de catedral bezocht, moe van de busreis, maar toch enorm blij om iedereen terug te zien!
En om 13u was het zover: Verzamelen en hupla: op de bus!
Hier maakten we kennis met Monica, die ons de komende weken professioneel zou gidsen en konden we vooral verdergaan met roddelen en vragen stellen..
Steeds terugkomend:
- waar woon je?
- leuke familie? of al veranderd van gezin?
- al veel gereisd?
En zo passeerden de uren.. tot we 's avonds in Rafaela onze eerste stop maakten, ons buikje volaten en met twee extra yfu'ers onze reis verderzetten tot in Tucuman..
---2de nacht op de bus---
15 februari 2010:
Slecht geslapen, vettig haar en honger: we waren in Tucuman! De laatste 20 studenten werden ook verwelkomd en zo konden we met z'n allen gaan ontbijten in San Miguel de Tucuman (de provinciehoofdstad)
Na het ontbijt vertrokken we voor een korte citytour met als eerste bestemming 'la casa del gobierno', waar we gelukkig binnen mochten en konden schuilen voor de regen.
Later werden 'la plaza de la independencia', 'la catedral' en een museum over de stichting van Tucuman bezocht en zo zat onze eerste stad er alweer op.
Als afsluiter nog een lunch in Tucuman, incl. een optreden van 'los mosos cantantes' (= de zingende obers) en daar gingen we weer de bus op...
BESTEMMING: SALTA!!
Om 21u was het dan eindelijk zover: we waren aangekomen in Salta en..
WE KONDEN DOUCHEN!! (na 2 nachten op de bus was dat hoogstnoodzakelijk!)
De eerste avond werd gevierd met pizza, empanadas en een fuif(je), maar om middernacht de bedjes in.. er stonden nog veel drukke dagen te wachten!!
---WORDT VERVOLGD---
De corsos waren nog niet helemaal verwerkt, of het was al tijd om mijn koffer in te pakken..
Na er maandenlang naar uitgekeken te hebben, was het eindelijk zo ver: YFU-TRIP 2010!
13 februari 2010:
Om 20u was het hoog tijd om afscheid te gaan nemen in de hipermercado en daar werden dan meteen (met heel veel gestress) de laatste dingen geregeld.
Ik belde naar Julie om af te spreken in de terminal en zo van daaruit samen naar het yfukantoor te kunnen gaan.. Een hele hoop kilometers werden heen en weer gelopen, maar uiteindelijk kon ik om 22u toch op mijn bus stappen richting Buenos Aires.
14 februari 2010:
Na een woelige en ijskoude nacht in de bus, kwam ik rond 7u aan op Retiro en daar zocht ik me meteen een rustig plaatsje in een internetcafé om virtueel Valentijn te vieren met Michiel terwijl ik op Julie wachtte.
Om 9u kreeg ik dan mijn langverwachte telefoontje: Julie was aangekomen en voor ik het wist, konden we beginnen met bijpraten (in het Nederlands!!)
Na een nachtje op de bus, was een toiletbezoek hoogstnoodzakelijk en hupsakee: op de gang kwamen we Tess en Elsje (twee Nederlandse meisjes) tegen, die ons alvast voorgingen naar het kantoor.
Wij bleven nog op de Zweedse Annie wachten, die elk moment kon aankomen, en toen we ook nog een hoopje Zwitsers tegenkwamen, waren we helemaal klaar om per taxi in het drukken verkeer van Buenos Aires te wagen.
Een heel avontuur, maar we kwamen toch veilig aan op het kantoor, waar we hartelijk verwelkomd werden door Juan Manuel, Camila en Noemi, die ons zouden begeleiden gedurende de komende 12 dagen!
Met een 10tal personen verkenden we, vergezeld door vrijwilliger Martin, de winkelstraat en het centrum van Buenos Aires, terwijl we druk bijpraatten (incl. accenten van landen en regio's!)
En zo werden plaza de mayo, la casa rosada en de catedral bezocht, moe van de busreis, maar toch enorm blij om iedereen terug te zien!
En om 13u was het zover: Verzamelen en hupla: op de bus!
Hier maakten we kennis met Monica, die ons de komende weken professioneel zou gidsen en konden we vooral verdergaan met roddelen en vragen stellen..
Steeds terugkomend:
- waar woon je?
- leuke familie? of al veranderd van gezin?
- al veel gereisd?
En zo passeerden de uren.. tot we 's avonds in Rafaela onze eerste stop maakten, ons buikje volaten en met twee extra yfu'ers onze reis verderzetten tot in Tucuman..
---2de nacht op de bus---
15 februari 2010:
Slecht geslapen, vettig haar en honger: we waren in Tucuman! De laatste 20 studenten werden ook verwelkomd en zo konden we met z'n allen gaan ontbijten in San Miguel de Tucuman (de provinciehoofdstad)
Na het ontbijt vertrokken we voor een korte citytour met als eerste bestemming 'la casa del gobierno', waar we gelukkig binnen mochten en konden schuilen voor de regen.
Later werden 'la plaza de la independencia', 'la catedral' en een museum over de stichting van Tucuman bezocht en zo zat onze eerste stad er alweer op.
Als afsluiter nog een lunch in Tucuman, incl. een optreden van 'los mosos cantantes' (= de zingende obers) en daar gingen we weer de bus op...
BESTEMMING: SALTA!!
Om 21u was het dan eindelijk zover: we waren aangekomen in Salta en..
WE KONDEN DOUCHEN!! (na 2 nachten op de bus was dat hoogstnoodzakelijk!)
De eerste avond werd gevierd met pizza, empanadas en een fuif(je), maar om middernacht de bedjes in.. er stonden nog veel drukke dagen te wachten!!
---WORDT VERVOLGD---
Corsos Goyanos 2010
Heey allemaal,
12 februari 2010... eindelijk was het zo ver: Nika zou naar het carnaval in Goya gaan!!
Wat stel je je hier het best bij voor:
- veel kleuren
- luide muziek
- 'pluimen in uw gat'
- sneeuw in spuitbussen (bij gebrek aan echte..)
Om 22u vertrokken we in alle haast vanuit de hipermercado en maakte we een toertje door Goya om een vriendje van Ivan en een vriendin van mama op te halen!
We lieten de auto ver buiten de gevaarzone staan en wandelden te voet tot we onze gereserveerde tafel hadden gevonden: eerste rij, vlakbij de jury = IDEAAL!
De corsos (= het carnaval) bestaan uit verschillende comparsas. Dit zijn groepen waarin alle catogoriën aan bod moeten komen.
Eerst komt de 'reina' (=koningin), die wordt vergezeld door haar 'secretaris' en wordt verkozen naargelang het lichaam.. Ze heeft dus niet het spectaculairste kostuum, want er moet vooral veel (celulitisloze) vel zichtbaar zijn.
Nadien komen de beste danseressen, die voor de jury een show opvoeren en steeds een majorettestokje moeten vasthebben (om hun rol duidelijk te maken)
Als afsluiter komt er dan een percussiegroep, die ook vergezeld wordt door goeie danseressen en ook voor de jury een show opvoeren en zo de comparsa afsluiten.
Tussen die verschillende categorieën door, komen er dan de chique en indrukwekkende kostuums.. en dat is dus ogen uitkijken van begin tot einde!
In Goya zijn er zo'n 6 a 7 comparsas langsgekomen, waarbij 1 uit Salta en 1 uit Entre Rios.
Ook werden er veel bekende gezichten gespot en als er gemerkt wordt dat er foto's getrokken worden, wordt er volop geposeerd.. IDEAAL!
Tussen de comparsas door wordt het publiek geentertained door een of andere clown en kan er drinken en eten besteld worden en uiteraard.. word je constant ondergespoten met sneeuwspuitbussen.. IDEAAL als je nog niet gedouched was vooraf!
Ik heb enorm van alle show en glitter genoten en was nog onder de indruk toen ik om 5u in mijn bed kroop!
Weeral een hele ervaring en een once-in-a-lifetime experience (voor mij toch..)
Dikke zoen,
La Argentina!
12 februari 2010... eindelijk was het zo ver: Nika zou naar het carnaval in Goya gaan!!
Wat stel je je hier het best bij voor:
- veel kleuren
- luide muziek
- 'pluimen in uw gat'
- sneeuw in spuitbussen (bij gebrek aan echte..)
Om 22u vertrokken we in alle haast vanuit de hipermercado en maakte we een toertje door Goya om een vriendje van Ivan en een vriendin van mama op te halen!
We lieten de auto ver buiten de gevaarzone staan en wandelden te voet tot we onze gereserveerde tafel hadden gevonden: eerste rij, vlakbij de jury = IDEAAL!
De corsos (= het carnaval) bestaan uit verschillende comparsas. Dit zijn groepen waarin alle catogoriën aan bod moeten komen.
Eerst komt de 'reina' (=koningin), die wordt vergezeld door haar 'secretaris' en wordt verkozen naargelang het lichaam.. Ze heeft dus niet het spectaculairste kostuum, want er moet vooral veel (celulitisloze) vel zichtbaar zijn.
Nadien komen de beste danseressen, die voor de jury een show opvoeren en steeds een majorettestokje moeten vasthebben (om hun rol duidelijk te maken)
Als afsluiter komt er dan een percussiegroep, die ook vergezeld wordt door goeie danseressen en ook voor de jury een show opvoeren en zo de comparsa afsluiten.
Tussen die verschillende categorieën door, komen er dan de chique en indrukwekkende kostuums.. en dat is dus ogen uitkijken van begin tot einde!
In Goya zijn er zo'n 6 a 7 comparsas langsgekomen, waarbij 1 uit Salta en 1 uit Entre Rios.
Ook werden er veel bekende gezichten gespot en als er gemerkt wordt dat er foto's getrokken worden, wordt er volop geposeerd.. IDEAAL!
Tussen de comparsas door wordt het publiek geentertained door een of andere clown en kan er drinken en eten besteld worden en uiteraard.. word je constant ondergespoten met sneeuwspuitbussen.. IDEAAL als je nog niet gedouched was vooraf!
Ik heb enorm van alle show en glitter genoten en was nog onder de indruk toen ik om 5u in mijn bed kroop!
Weeral een hele ervaring en een once-in-a-lifetime experience (voor mij toch..)
Dikke zoen,
La Argentina!
Abonneren op:
Reacties (Atom)
