Hoi allemaal..
Ik denk dat het aan mijn vorige berichten wel al duidelijk was geworden, maar ik wil toch nog eens benadrukken dat Argentinië echt wel in veel opzichten van België (of Europa) verschilt.. soms op een goede manier, soms al eens wat minder!
Het grootste verschil voor mij is school hier:
De schoolweek loopt zoals in België, maar ik heb les van 7u45 tot 12u45 en daarna heb ik heel de namiddag vrij.
Mijn school is niet zo groot als 't Graf, er zijn namelijk maar 2 klassen per jaar, van ongeveer 25 leerlingen per klas.
De lessen zijn 40 min, maar meestal gebundeld in een blok van 80 min en dat houdt in: 15 minuten uitleg door de leerkracht en daarna de kopies overschrijven in je kaft ofwel gewoon gezellig babbelen met je vrienden!
Het niveau ligt hier echt heel veel lager, zelfs na amper 8 maanden in Argentinië haal ik zowat de beste punten van mijn klas (en dat vaak zonder al te veel te leren..)
Als er een leerkracht afwezig is, mogen we later naar school komen of vroeger naar huis en zo gebeurt het soms dat we gewoon voor een uurtje moeten komen! Leuk, maar zo leer je natuurlijk niet echt veel bij!
Ik heb aan mijn klasgenoten al eens wat uitgelegd hoe school er in België aan toe gaat en er zijn er toch wel enkele die heel graag eens een jaartje bij ons les zouden komen volgen om te beseffen dat ze in dat jaar zowat evenveel bijleren als in 3j in Argentinië!
Een ander verschil is het verkeer.. De straten zijn hier allemaal 1richtingsverkeer en in dambordpatroon. (de ene straat gaat van links naar rechts, de volgende van rechts naar links enz.)
Heel veel regels zijn er niet echt.. wie het meeste lawaai maakt of de grootste auto heeft, heeft voorrang en auto's noch moto's (die hier even normaal zijn als fietsen bij ons) moeten niet stoppen om voetgangers te laten oversteken.
Hoewel dronken rijden uiteraard niet toegelaten is, wordt het toch door zowat alle jongeren gedaan en controle is hier even zelden als 40ºC in België!
Verbaast het jullie als ik zeg dat er best veel ongevallen gebeuren??
Voor de rest is ook het patriotisme hier heel belangrijk:
Elke ochtend wordt op school de vlag gehezen met een speciaal lied en bij elke feestdag wordt er op school tijdens de lessen een 'acto' gehouden met de uitleg over deze dag en het volkslied (dat ik ondertussen al beter kan meezingen dan dat van België..)
Heel duidelijk is dit ook nu het wk voetbal eraan komt.. Iedereen is nu al aan het afspreken waar ze de matchen van Argentinië gaan kijken en wees maar zeker: die dagen wordt er niet naar school gegaan!!
Ondanks alle verschillen, geef ik toch deze goeie raad: nog geen reisbestemming voor deze zomer: Argentinië heeft zowat alles te bieden (zee, warmte, woestijn, bergen, sneeuw,..)
Groetjes, Nika.
p.s.: voor vragen of meer uitleg mag er altijd gereageerd worden of gemaild naar nikavanderwildt@hotmail.com
woensdag 5 mei 2010
motivatie om op uitwisseling te gaan
Hoi allemaal!
Ik zit hier nu al meer dan 8 maanden in Argentinië en heb jullie eigenlijk nog nooit verteld waarom ik aan dit zotte, maar fantastische avontuur begonnen ben!
Via mijn zus (die voor 2 maanden op uitwisseling geweest is in Argentinië) leerde ik het land stilaan kennen en na 2 keer op vakantie geweest te zijn hier, werd ik steeds meer en meer aangetrokken door de cultuur, de taal en de mensen.
Na de 2e vakantie sprak ik al enkele woordjes Spaans, maar ik bleef me maar afvragen hoe het zou zijn om écht Spaans te spreken en om alle Argentijnen van de eerste keer te verstaan en niet nutteloos te zitten staren bij gesprekken.
Ook wou ik me nog meer verdiepen in de cultuur van dit indrukwekkende land: de altijd lachende mensen, de verschillen tussen noord en zuid (drukkend heet of berekoud) en het enorme aanbod aan typische gerechten, dranken en uitspraken.
In november 2008 besloot ik dan om me in te schrijven bij YFU (youth for understanding) en zo werd mijn droom stilaan werkelijkheid!
Na verschillende weekends en informatiedagen had ik kunnen praten met leeftijdsgenoten die in hetzelfde avontuur zouden stappen en ook met ervaringsdeskundigen, die goede tips konden geven!
Het is een grote stap om zo ineens voor een jaar van huis te zijn, maar door de goede voorbereidingen, worden die zorgen en bedenkingen snel weggewerkt!
Nu ik hier al 8 maanden leef, voel ik me echt ongelooflijk Argentijns!
Ik denk in het Spaans, ik heb Argentijns leren koken en ook de gewoonte om te laat te komen, heb ik al goed overgenomen!
Ik kan jullie één ding verzekeren: mijn belangrijkste motivatie was om vlot Spaans te leren op korte tijd, maar door deze uitwisseling heb ik heel veel meer gekregen...
Een enorm leuke groep vrienden, een tweede familie en een ervaring om U tegen te zeggen!
Dikke zoen vanuit Argentinië!
Ik zit hier nu al meer dan 8 maanden in Argentinië en heb jullie eigenlijk nog nooit verteld waarom ik aan dit zotte, maar fantastische avontuur begonnen ben!
Via mijn zus (die voor 2 maanden op uitwisseling geweest is in Argentinië) leerde ik het land stilaan kennen en na 2 keer op vakantie geweest te zijn hier, werd ik steeds meer en meer aangetrokken door de cultuur, de taal en de mensen.
Na de 2e vakantie sprak ik al enkele woordjes Spaans, maar ik bleef me maar afvragen hoe het zou zijn om écht Spaans te spreken en om alle Argentijnen van de eerste keer te verstaan en niet nutteloos te zitten staren bij gesprekken.
Ook wou ik me nog meer verdiepen in de cultuur van dit indrukwekkende land: de altijd lachende mensen, de verschillen tussen noord en zuid (drukkend heet of berekoud) en het enorme aanbod aan typische gerechten, dranken en uitspraken.
In november 2008 besloot ik dan om me in te schrijven bij YFU (youth for understanding) en zo werd mijn droom stilaan werkelijkheid!
Na verschillende weekends en informatiedagen had ik kunnen praten met leeftijdsgenoten die in hetzelfde avontuur zouden stappen en ook met ervaringsdeskundigen, die goede tips konden geven!
Het is een grote stap om zo ineens voor een jaar van huis te zijn, maar door de goede voorbereidingen, worden die zorgen en bedenkingen snel weggewerkt!
Nu ik hier al 8 maanden leef, voel ik me echt ongelooflijk Argentijns!
Ik denk in het Spaans, ik heb Argentijns leren koken en ook de gewoonte om te laat te komen, heb ik al goed overgenomen!
Ik kan jullie één ding verzekeren: mijn belangrijkste motivatie was om vlot Spaans te leren op korte tijd, maar door deze uitwisseling heb ik heel veel meer gekregen...
Een enorm leuke groep vrienden, een tweede familie en een ervaring om U tegen te zeggen!
Dikke zoen vanuit Argentinië!
dinsdag 4 mei 2010
la fiesta nacional del surubi
Hoi allemaal!
Het afgelopen weekend was het feest in Goya! Vanuit heel Argentinië en de buurlanden, kwamen vissers afgezakt naar mijn kleine stadje om met z'n allen te feesten!
La fiesta Nacional del Surubi is een 5-daags festival, met als hoofdthema de viswedstrijd (surubi is een typische vis van het noordoosten van Argentinië!)
Op woensdag wordt alles officieel geopend, uiteraard met veel speeches en een indrukwekkend vuurwerk boven de rivier (ooooooohh..) en ja hoor...ook de bar van mijn vriendinnen liep die avond goed vol!
Om geld in te zamelen voor hun eindejaarsreis naar Bariloche, hadden 'de chicas' het idee om voor 5 dagen een bar te openen en na weken voorbereidingen, mocht het resultaat er echt zijn!
Voor de rest zijn er ook heel veel winkeltjes met streekproducten, speelgoed en eten en verschillende organisaties en scholen hebben ook een standje om toekomstige leerlingen te overtuigen!
Donderdag was een rustigere dag, met een optreden van Mario Bofil (een chamame-arties, typische muziek uit Corrientes) en voor de rest bracht ik mijn tijd al helpend in de bar door!
Vrijdag was dan de dag waar we zowat allemaal op gewacht hadden: de verkiezing van 'de koningin van de surubi' en mooi op tijd zaten we met spandoeken klaar om te supporteren voor Carolina.
Ja hoor.. onze mooiste vriendin deed mee aan de verkiezing en eindigde 2e (= 1e prinses)..vreugde alom en achteraf geen stem meer door het vele geroep!
(caaaaaaaaaaaro caro caro caaaaaaaaaaaaro caro caro!!)
Zaterdag moest ik dan goed op tijd opstaan, want ik was uitgenodigd om met de familie van Martin naar 'la largada de las lanchas' te gaan kijken.
Dit is het officiële begin van de viswedstrijd (van zaterdagmiddag tot zondagochtend), waarbij er zo'n 700 speedbootjes samen worden 'gelost' om hun plaatsje te gaan zoeken om heel de nacht te vissen (surubi's komen 's nachts pas tevoorschijn)
ONGELOOFLIJK hoe snel en hoe veel bootjes er op 20 minuten kunnen passeren!
En zaterdagavond maakte ik zowat het beste feestje ooit mee! Om 11u stond ik al aan te schuiven om een inkomkaartje te bemachtigen en zo feestte ik met al mijn vrienden van 4u tot 8u30 in een mooi aangeklede en enorme tent (voor 2500 personen) en met optreden van een rio de janeiro-getinte carnavalsgroep!
Zondag werd er dan een keer wat langer geslapen en in de namiddag was het tijd om de laatste dag festival door te brengen!
Deze dag bracht ik grotendeels bij mijn vriendinnen in hun bar door en zo was alles om 23u weer veel te snel voorbij!
Ik kan jullie wel één ding verzekeren: ik ben ongelooflijk verliefd op Argentinië, op Goya en op LA FIESTA NACIONAL DEL SURUBI!!!!!
Dikke zoen voor iedereen!
Nika (die nog niet naar huis wilt..)
p.s.: foto's op facebook..
Het afgelopen weekend was het feest in Goya! Vanuit heel Argentinië en de buurlanden, kwamen vissers afgezakt naar mijn kleine stadje om met z'n allen te feesten!
La fiesta Nacional del Surubi is een 5-daags festival, met als hoofdthema de viswedstrijd (surubi is een typische vis van het noordoosten van Argentinië!)
Op woensdag wordt alles officieel geopend, uiteraard met veel speeches en een indrukwekkend vuurwerk boven de rivier (ooooooohh..) en ja hoor...ook de bar van mijn vriendinnen liep die avond goed vol!
Om geld in te zamelen voor hun eindejaarsreis naar Bariloche, hadden 'de chicas' het idee om voor 5 dagen een bar te openen en na weken voorbereidingen, mocht het resultaat er echt zijn!
Voor de rest zijn er ook heel veel winkeltjes met streekproducten, speelgoed en eten en verschillende organisaties en scholen hebben ook een standje om toekomstige leerlingen te overtuigen!
Donderdag was een rustigere dag, met een optreden van Mario Bofil (een chamame-arties, typische muziek uit Corrientes) en voor de rest bracht ik mijn tijd al helpend in de bar door!
Vrijdag was dan de dag waar we zowat allemaal op gewacht hadden: de verkiezing van 'de koningin van de surubi' en mooi op tijd zaten we met spandoeken klaar om te supporteren voor Carolina.
Ja hoor.. onze mooiste vriendin deed mee aan de verkiezing en eindigde 2e (= 1e prinses)..vreugde alom en achteraf geen stem meer door het vele geroep!
(caaaaaaaaaaaro caro caro caaaaaaaaaaaaro caro caro!!)
Zaterdag moest ik dan goed op tijd opstaan, want ik was uitgenodigd om met de familie van Martin naar 'la largada de las lanchas' te gaan kijken.
Dit is het officiële begin van de viswedstrijd (van zaterdagmiddag tot zondagochtend), waarbij er zo'n 700 speedbootjes samen worden 'gelost' om hun plaatsje te gaan zoeken om heel de nacht te vissen (surubi's komen 's nachts pas tevoorschijn)
ONGELOOFLIJK hoe snel en hoe veel bootjes er op 20 minuten kunnen passeren!
En zaterdagavond maakte ik zowat het beste feestje ooit mee! Om 11u stond ik al aan te schuiven om een inkomkaartje te bemachtigen en zo feestte ik met al mijn vrienden van 4u tot 8u30 in een mooi aangeklede en enorme tent (voor 2500 personen) en met optreden van een rio de janeiro-getinte carnavalsgroep!
Zondag werd er dan een keer wat langer geslapen en in de namiddag was het tijd om de laatste dag festival door te brengen!
Deze dag bracht ik grotendeels bij mijn vriendinnen in hun bar door en zo was alles om 23u weer veel te snel voorbij!
Ik kan jullie wel één ding verzekeren: ik ben ongelooflijk verliefd op Argentinië, op Goya en op LA FIESTA NACIONAL DEL SURUBI!!!!!
Dikke zoen voor iedereen!
Nika (die nog niet naar huis wilt..)
p.s.: foto's op facebook..
zondag 11 april 2010
weer een maand voorbij..
Hoi allemaal!
Het is ondertussen weeral even geleden dat ik jullie nog eens laten weten heb hoe het met me gaat.. en ik kan jullie melden: goed! ;-)
Ik ben terug goed begonnen op school en heb zelfs al negens en tienen gehaald.. blijven gaan dus!
Voor de rest vul ik mijn dagen met spinning of het vergezellen van mijn zus naar haar winkel Rouge, waar ik zowat de boekhouder van dienst ben om de winst per maand en de nieuwe bestellingen te berekenen! En samen met die job, ben ik ook grootste klant! hehe..
Het is hier ondertussen ook terug een beetje draaglijk qua weer.. overdag is het nog goed warm, maar 's morgens en 's avonds mogen de truien en af en toe een sjaal wel bovengehaald worden!
Voor mij is dit niet 'oh nee, winter op komst', maar 'oh zalig, eindelijk afkoeling' (ik was mijn zomerkleren na 6 maanden dan ook wel wat beu aan het worden.. hehe)
Hierbij laat ik jullie ook weten dat ik op 24 juni om 18.20u terug met mijn 2 voetjes in België zal staan en dat ik jullie dus allemaal in Zaventem verwacht (of op z'n minst de week erna bij mij thuis!!)
Meer nieuws zal voortaan sneller volgen..
Dikke zoen voor iedereen.. mis jullie!!
La Belga en Argentina. xx
Het is ondertussen weeral even geleden dat ik jullie nog eens laten weten heb hoe het met me gaat.. en ik kan jullie melden: goed! ;-)
Ik ben terug goed begonnen op school en heb zelfs al negens en tienen gehaald.. blijven gaan dus!
Voor de rest vul ik mijn dagen met spinning of het vergezellen van mijn zus naar haar winkel Rouge, waar ik zowat de boekhouder van dienst ben om de winst per maand en de nieuwe bestellingen te berekenen! En samen met die job, ben ik ook grootste klant! hehe..
Het is hier ondertussen ook terug een beetje draaglijk qua weer.. overdag is het nog goed warm, maar 's morgens en 's avonds mogen de truien en af en toe een sjaal wel bovengehaald worden!
Voor mij is dit niet 'oh nee, winter op komst', maar 'oh zalig, eindelijk afkoeling' (ik was mijn zomerkleren na 6 maanden dan ook wel wat beu aan het worden.. hehe)
Hierbij laat ik jullie ook weten dat ik op 24 juni om 18.20u terug met mijn 2 voetjes in België zal staan en dat ik jullie dus allemaal in Zaventem verwacht (of op z'n minst de week erna bij mij thuis!!)
Meer nieuws zal voortaan sneller volgen..
Dikke zoen voor iedereen.. mis jullie!!
La Belga en Argentina. xx
zaterdag 6 maart 2010
begin van het nieuwe schooljaar
Heey allemaal,
Ondertussen is het weeral terug weekend, maar ik heb alweer een week les achter de rug!
De laatste 4 maanden van mijn uitwisseling zal ik doorbrengen in het 6de jaar, richting biologico (+/- wetenschappen).
Ik zit in dezelfde klas als vorig jaar, maar er zijn er wel 3 afgevallen.. German verhuist naar Paraná (provincie Entre Rios) om daar meer kansen te krijgen voor zijn basketcarrière en Diego en Alejandro zijn van school veranderd omdat ze anders hun jaar moesten overdoen.
In de eerste week hebben we al meteen veel les gehad, maar uiteraard ook veel bijgepraat (alhoewel ik de chicas zo goed als dagelijks gezien heb in de vakantie).
Even mijn lessenrooster meegeven:
Maandag:
1. etica/etiek
2,3&4. proyecto/project (= teksten lezen en verwerken)
5. Inglés/Engels
6&7. ambiente y salud/omgeving en gezondheid (= biologie, maar ook weer niet helemaal hetzelfde)
Dinsdag:
1&2.física/fysica
3&4.matematica /wiskunde
5. quimica /chemie
6&7. proyecto
Woensdag:
1&2. computacion/informatica
3&4. ecologia/ecologie
5. matematica
6&7. ambiente y salud
Donderdag:
1&2. computacion
3&4. fisica
5. matematica
6&7. Ingles
Vrijdag:
1&2. ecologia
3&4. etica
5,6&7. quimica
In de eerste week hebben we ook enorm veel vergaderingen gehad over de truien voor de 6de jaars en we zijn er ongeveer uit.
Het zal een vest worden in een oud lichtblauw,bijna grijze kleur, met letters in het donkerblauw.
Op de voorkant komen de initialen SM (San Martin) met daaronder Goya, Ctes en op de achterkant een grote 10 (omdat dit 6de jaar afstudeert in 2010) en daaronder de naam van de student.
Deze truien zijn heel typisch hier en worden zowat heel de winter aangedaan om binnen de school te laten zien dat je van het 6de jaar bent en daarbuiten om te laten zien van welke school je bent.
En uiteraard zal er voor mij ook eentje besteld worden!
Zo, voor de rest heb ik niet heel veel te vertellen.. heel veel studeerwerk heb ik nog niet, maar uiteindelijk maakt dat voor mij allemaal toch niet heel veel uit hier.. ik blijf gewoon rustig verdergenieten van alles hier!
Dikke zoen voor iedereen, mis jullie!
Nika. xx
Ondertussen is het weeral terug weekend, maar ik heb alweer een week les achter de rug!
De laatste 4 maanden van mijn uitwisseling zal ik doorbrengen in het 6de jaar, richting biologico (+/- wetenschappen).
Ik zit in dezelfde klas als vorig jaar, maar er zijn er wel 3 afgevallen.. German verhuist naar Paraná (provincie Entre Rios) om daar meer kansen te krijgen voor zijn basketcarrière en Diego en Alejandro zijn van school veranderd omdat ze anders hun jaar moesten overdoen.
In de eerste week hebben we al meteen veel les gehad, maar uiteraard ook veel bijgepraat (alhoewel ik de chicas zo goed als dagelijks gezien heb in de vakantie).
Even mijn lessenrooster meegeven:
Maandag:
1. etica/etiek
2,3&4. proyecto/project (= teksten lezen en verwerken)
5. Inglés/Engels
6&7. ambiente y salud/omgeving en gezondheid (= biologie, maar ook weer niet helemaal hetzelfde)
Dinsdag:
1&2.física/fysica
3&4.matematica /wiskunde
5. quimica /chemie
6&7. proyecto
Woensdag:
1&2. computacion/informatica
3&4. ecologia/ecologie
5. matematica
6&7. ambiente y salud
Donderdag:
1&2. computacion
3&4. fisica
5. matematica
6&7. Ingles
Vrijdag:
1&2. ecologia
3&4. etica
5,6&7. quimica
In de eerste week hebben we ook enorm veel vergaderingen gehad over de truien voor de 6de jaars en we zijn er ongeveer uit.
Het zal een vest worden in een oud lichtblauw,bijna grijze kleur, met letters in het donkerblauw.
Op de voorkant komen de initialen SM (San Martin) met daaronder Goya, Ctes en op de achterkant een grote 10 (omdat dit 6de jaar afstudeert in 2010) en daaronder de naam van de student.
Deze truien zijn heel typisch hier en worden zowat heel de winter aangedaan om binnen de school te laten zien dat je van het 6de jaar bent en daarbuiten om te laten zien van welke school je bent.
En uiteraard zal er voor mij ook eentje besteld worden!
Zo, voor de rest heb ik niet heel veel te vertellen.. heel veel studeerwerk heb ik nog niet, maar uiteindelijk maakt dat voor mij allemaal toch niet heel veel uit hier.. ik blijf gewoon rustig verdergenieten van alles hier!
Dikke zoen voor iedereen, mis jullie!
Nika. xx
vrijdag 5 maart 2010
afscheid van Martin
Heey allemaal,
De reisavonturen zijn ondertussen afgelopen (al hoop ik uiteraard dat er nog gaan volgen), maar ik blijf nog wel mijn best doen op mijn blog! ;-)
26 februari 2010:
Toen ik vrijdag na veel uren buszitten eindelijk terug aangekomen was in mijn vertrouwde Goya, was het hoog tijd om wat slaap in te halen, maar dat werd niet door iedereen toegelaten!
Martin belde me dat hij net terug was van wat, hopelijk, zijn laatste examen zou worden. Hij dacht dat het goed gegaan was, maar nu was het nog bang afwachten op de resultaten.
Hij zou me 's avonds terugbellen en dus at ik al mijn nagels op, liep ik heel de namiddag doelloos door het huis en werd ik ondertussen via de pc nog meer opgefokt door Anouk!
En om 18.30 was het dan zover: MARTIN WAS GESLAAGD, ARGENTINIE HAD ER EEN NIEUWE ADVOCAAT BIJ!! Hoera hoera hoera!! (en wat een opluchting!!)
's Avonds moest er dan weer maar eens afscheid worden genomen, deze keer van Chuni, mijn jongste gastzus, die naar Buenos Aires ging vertrekken om te studeren.
Dat gaat hier niet zoals in België (elk weekend naar huis), omdat de afstanden veel groter zijn. Enkel tijdens verlengde weekend, vakanties of voor een speciale gebeurtenis wordt er op en neer gereisd naar huis.
Ik zou haar dus voor een lange tijd niet meer zien.. en het zal stilletjes zijn in huis zonder haar.
27 februari 2010:
Ik had graag wat langer uitgeslapen, maar dat zat er vandaag niet echt in.. om 12u werd ik al bij Martin verwacht om hem te feliciteren en te helpen met het inpakken van zijn valies.
Het grootste deel was al in orde, maar was ontbrak waren de vele cadeautjes die ik tijdens mijn reis had gekocht.. en aangezien Martin maar 8 en 18kg in zijn valiezen had, kon het er gemakkelijk nog bij!
Om 17u ging ik dan terug naar huis, maar het afscheid was van korte duur, want om 20u kwam Martin me terug ophalen om een hele lijst af te werken.
Eerst werd een diadeem voor Anouk afgehaald in Rouge en zo konden we ondertussen ook de feestzaal keuren, waar vanavond het eerste trouwfeest werd gegeven. Supermooi!!
Daarna nog eens naar Martin thuis om de scanner nog eens uit te proberen en hupla, weer de auto in richting DODObar om een hamburger te bestellen, die Martin echt nog eens wou proberen voor hij vertrok!
Wegens het verlies van de sleutel, werden de hamburgers 45min later bij mij thuis geleverd en genoten we er enorm van (nadat we bijna doodgegaan waren door de honger)
Rond 00u ging het dan richting Hernan, met wie we een ijsje gingen eten in Cremolatti, de nieuwste ijsbar van Goya, waar ik tot hiertoe nog niet geweest was!
En daarna ging het richting Tano thuis, waar het feestje al goed aan de gang was.. Zowel mijn vriendinnen als de vrienden van Martin waren aanwezig en dat was dus een perfecte combinatie om de laatste avond van Martin door te brengen!
Ik amuseerde me enorm.. tot 7u! ;-)
28 februari 2010:
Na 5u slaap deed ik met moeite mijn ogen terug open, want ik was weer bij Martin uitgenodigd voor zijn laatste asado.
Nog snel een skypeje met Anouk en daarna richting kerkhof, waar Martin afscheid ging nemen van zijn oma, die twee weken geleden gestorven is..
Het was heel emotioneel om hem en zijn mama daar te zien rondlopen.. ik hield me dan ook een beetje op de achtergrond om wat foto's te trekken, maar probeerde hen tegelijk toch ook zo goed mogelijk te steunen.. Tja, zo'n situaties zijn soms moeilijk om in te schatten wat je nu precies wel of niet moet doen.
Toen dit verplichte deel voorbij was, liet Martin me nog het zuiden van Goya zien.. met onder andere het oude, gesloten station (enorm mooi!) en de fiestpiste.
Dit is zo typisch voor Martin: zelfs op zijn laatste dag wil hij me nog vanalles laten zien en leren kennen.. en dat is een van de voornaamste redenen waarom ik hem zo enorm ga missen!!
's Avonds zagen we elkaar dan terug in de terminal en zelfs bij het zien van Martin daar op het perron met al zijn vrienden en familie begon ik al te wenen.. en dat beterde er niet op naarmate het afscheid echt naderde..
Vanaf het moment dat hij op de bus stapte, tot ongeveer een uur later thuis, liepen de tranen onophoudelijk over mijn gezicht.. droevig omdat ik het hier 4 maanden zonder zijn hulp zal moeten redden, maar ook heel blij voor hem dat hij eindelijk bij zijn grote liefde zal kunnen zijn!!
Veel succes in België Martin.. Heb je heel erg graag!
Dikke zoen,
Nika. xx
De reisavonturen zijn ondertussen afgelopen (al hoop ik uiteraard dat er nog gaan volgen), maar ik blijf nog wel mijn best doen op mijn blog! ;-)
26 februari 2010:
Toen ik vrijdag na veel uren buszitten eindelijk terug aangekomen was in mijn vertrouwde Goya, was het hoog tijd om wat slaap in te halen, maar dat werd niet door iedereen toegelaten!
Martin belde me dat hij net terug was van wat, hopelijk, zijn laatste examen zou worden. Hij dacht dat het goed gegaan was, maar nu was het nog bang afwachten op de resultaten.
Hij zou me 's avonds terugbellen en dus at ik al mijn nagels op, liep ik heel de namiddag doelloos door het huis en werd ik ondertussen via de pc nog meer opgefokt door Anouk!
En om 18.30 was het dan zover: MARTIN WAS GESLAAGD, ARGENTINIE HAD ER EEN NIEUWE ADVOCAAT BIJ!! Hoera hoera hoera!! (en wat een opluchting!!)
's Avonds moest er dan weer maar eens afscheid worden genomen, deze keer van Chuni, mijn jongste gastzus, die naar Buenos Aires ging vertrekken om te studeren.
Dat gaat hier niet zoals in België (elk weekend naar huis), omdat de afstanden veel groter zijn. Enkel tijdens verlengde weekend, vakanties of voor een speciale gebeurtenis wordt er op en neer gereisd naar huis.
Ik zou haar dus voor een lange tijd niet meer zien.. en het zal stilletjes zijn in huis zonder haar.
27 februari 2010:
Ik had graag wat langer uitgeslapen, maar dat zat er vandaag niet echt in.. om 12u werd ik al bij Martin verwacht om hem te feliciteren en te helpen met het inpakken van zijn valies.
Het grootste deel was al in orde, maar was ontbrak waren de vele cadeautjes die ik tijdens mijn reis had gekocht.. en aangezien Martin maar 8 en 18kg in zijn valiezen had, kon het er gemakkelijk nog bij!
Om 17u ging ik dan terug naar huis, maar het afscheid was van korte duur, want om 20u kwam Martin me terug ophalen om een hele lijst af te werken.
Eerst werd een diadeem voor Anouk afgehaald in Rouge en zo konden we ondertussen ook de feestzaal keuren, waar vanavond het eerste trouwfeest werd gegeven. Supermooi!!
Daarna nog eens naar Martin thuis om de scanner nog eens uit te proberen en hupla, weer de auto in richting DODObar om een hamburger te bestellen, die Martin echt nog eens wou proberen voor hij vertrok!
Wegens het verlies van de sleutel, werden de hamburgers 45min later bij mij thuis geleverd en genoten we er enorm van (nadat we bijna doodgegaan waren door de honger)
Rond 00u ging het dan richting Hernan, met wie we een ijsje gingen eten in Cremolatti, de nieuwste ijsbar van Goya, waar ik tot hiertoe nog niet geweest was!
En daarna ging het richting Tano thuis, waar het feestje al goed aan de gang was.. Zowel mijn vriendinnen als de vrienden van Martin waren aanwezig en dat was dus een perfecte combinatie om de laatste avond van Martin door te brengen!
Ik amuseerde me enorm.. tot 7u! ;-)
28 februari 2010:
Na 5u slaap deed ik met moeite mijn ogen terug open, want ik was weer bij Martin uitgenodigd voor zijn laatste asado.
Nog snel een skypeje met Anouk en daarna richting kerkhof, waar Martin afscheid ging nemen van zijn oma, die twee weken geleden gestorven is..
Het was heel emotioneel om hem en zijn mama daar te zien rondlopen.. ik hield me dan ook een beetje op de achtergrond om wat foto's te trekken, maar probeerde hen tegelijk toch ook zo goed mogelijk te steunen.. Tja, zo'n situaties zijn soms moeilijk om in te schatten wat je nu precies wel of niet moet doen.
Toen dit verplichte deel voorbij was, liet Martin me nog het zuiden van Goya zien.. met onder andere het oude, gesloten station (enorm mooi!) en de fiestpiste.
Dit is zo typisch voor Martin: zelfs op zijn laatste dag wil hij me nog vanalles laten zien en leren kennen.. en dat is een van de voornaamste redenen waarom ik hem zo enorm ga missen!!
's Avonds zagen we elkaar dan terug in de terminal en zelfs bij het zien van Martin daar op het perron met al zijn vrienden en familie begon ik al te wenen.. en dat beterde er niet op naarmate het afscheid echt naderde..
Vanaf het moment dat hij op de bus stapte, tot ongeveer een uur later thuis, liepen de tranen onophoudelijk over mijn gezicht.. droevig omdat ik het hier 4 maanden zonder zijn hulp zal moeten redden, maar ook heel blij voor hem dat hij eindelijk bij zijn grote liefde zal kunnen zijn!!
Veel succes in België Martin.. Heb je heel erg graag!
Dikke zoen,
Nika. xx
donderdag 4 maart 2010
viaje YFU: Misiones
Heey allemaal..
En hier volgt dan weer een nieuw deel van mijn reisavontuur: MISIONES!
Jammer genoeg was ik hier al aan de laatste dagen van de reis toe..
20 februari 2010:
Vandaag een dag om een hele hoop kilometers af te leggen en dat betekent: vroeg opstaan, maar een uur later al terug liggen snurken in de bus!
Het enige waarvoor ik nog de energie had om wakker te worden, was de 'cerro de los 7 colores', een prachtige uitzicht over een stuk berg, waarin 7 verschillende kleuren te onderscheiden (uiteraard natuurlijk gevormd..)
En daarna werd het dan zitten, zitten en blijven zitten..
's Avonds stopten we enkel even om te eten en we waren al aangekomen in de provincie Chacos, waar we verwelkomd werden met een immense storm..
En bliksem is hier niet als in België hoor, nee, heel de hemel wordt CONSTANT verlicht door enorme bliksemflitsen, wat in combinatie met de regen voor een enorm mooi schouwspel zorgt (vooral dan als je binnen zit..)
En dan werd het terug buszitten, maar gelukkig vielen (uit verveling) al snel alle oogjes toe..
21 februari 2010:
Handig toch: 's morgens je ogen open doen en op je bestemming zijn: SAN IGNACIO.
We kregen rustig de tijd om ons wat op te frissen en te ontbijten (mama, papa: in hetzelfde restaurant als waar we 2j geleden gelunched hebben, La carpa azul) en daarna was het tijd voor een bezoekje aan de ruines van San Ignacio, één van de best bewaarde jezuietenkloosters in het noorden van Argentinië.
Naar de uitleg werd door niemand echt heel goed geluisterd, want ook al was het 's morgens vroeg, het was al verschrikkelijk warm en vochtig (tropisch klimaat) en dus werd de energie vooral gebruikt om rond te kijken en veel foto's te trekken.
Aangezien ik hier al eens met mama en papa geweest was, zo'n 2j geleden, deed ik vooral mijn best om de foto's van papa te overtreffen en ik denk dat het resultaat er mag zijn! ;-)
Om 13.30 waren we dan alweer in een nieuw hotel en kregen we voor de kamerindeling het lekkerste eten van heel de reis..
De namiddag kregen we vrij en het zwembad werd al snel gevuld door 50 intercambios uit zowat heel de wereld!! Je moest de Argentijnen eens zien kijken naar die blanke velletjes, blonde haren en blauwe ogen! hehehe..
En zo zat onze eerste dag in Misiones erop.. met een perfecte match tussen cultuur en ontspanning!!
22 februari 2010:
De dag waar zowat iedereen enorm naar had uitgekeken: een bezoek aan de Cataratas!!
Op de bus werden de verwachtingen al op een rijtje gezet en we hadden geluk dat het niet ver rijden was, want we waren bijna niet meer te houden.
Volop werd er OFF gespoten (tegen de muggen) en zonnecreme gesmeerd en zo konden we om 9u beginnen aan een dag vol natuurwonderen!
Eerst bezochten we een museum over de fauna en flora in het park en zo waren we ook op de hoogte wat we met welke dieren best niet konden proberen.
Het eerste wat op de planning stond was het 'nivel superior', waarbij je boven de watervallen wandelt en veel panoramische uitzichten hebt over de Cataratas en vaak verrast wordt door de enorme hoogte van sommigen.
Nadat we 200% genoten hadden van dit deel, was het tijd voor het 'nivel inferior', waarbij je naast de watervallen wandelt en je geïmpressioneerd wordt door de enorme hoeveelheid water die hier met enorme snelheid naar beneden stort..
Op het einde van dit parcours was ik vol-le-dig bezweet en was het dus hoog tijd voor...
LA AVENTURA NAUTICA!!
Hierbij ga je in een speedboot tot vlakbij de watervallen en word je van kop tot teen gedouched!!
Het is echt zot om zooo dicht bij een waterval te kunnen komen en het gaf een enorm tof gevoel!!
Op een gegeven moment leek het alsof ze met 100 emmers water recht in je gezicht aan het gooien waren, maar het deed gewoon enorm deugd om eindelijk verfrist te worden en de natte kleren, die werden achteraf gewoon aangehouden (en zelfs dan was het te warm..)
Na het middageten voelde ik me dan toch wat plakkerig en besloot ik van kleren te wisselen om het laatste deel van het park te bekijken: La Garganta del diablo (de strot van de duivel).
We gingen met een gezellig treintje richting begin van dit parcours en na 1,5km wandelen, viel onze mond nogmaals helemaal open.
Deze waterval is veruit de meest impressionante van heel het park: ze is bijna 360º rond en omdat het water met een enorme snelheid naar beneden stort, is de rivier beneden niet te zien, maar enkel stoom, stoom, stoom!!
En zo zat deze dag er ook weer op, het was in één woord: INDRUKWEKKEND!!
23 februari 2010:
De laatste 'bezoekdag' van de reis en dus vertrokken we nogmaals vrij vroeg om de warmt een beetje voor te zijn.
Eerst gingen we naar 'La Aripuca', waar de belangrijkste bezienswaardigheid een immense 'hut' was, gemaakt uit volledige boomstronken van verschillende bomen.
In het restaurant waren dan bv. ook alle stoelen uit hout gemaakt en er werd ijs met yerba (de kruiden die gebruikt worden om mate te drinken) verkocht, maar eigenlijk was dit de minst interessante uitstap van heel de reis.
Als afscheidscadeautje voor Martin werd er dan Yerba Misionera gekocht, die bekend is in heel Argentinië!
Als écht laatste stop gingen we dan naar Puerto Iguazu, waar we naar het 'drielandenpunt' gingen.
Dit is een uitkijkplatform, waar je terwijl je in Argentinië bent, ook Paraguay en Brazilië kan zien, gescheiden door 2 verschillende rivieren die hier samenkomen: Rio Paraná en Rio Iguazu.
Eens terug in het hotel, kregen we de namiddag weer vrij, die volop benut werd voor een siesta'tje.. en 's avonds waren we aan onze laatste avond toe, wat uiteraard gevierd moest worden.
Er werd een bedankwoordje gezegd door de begeleiding en de YFU-awards werden uitgereikt (de liefste, de grappigste, het beste maatje van iedereen, de Spaans-award,...) en om af te sluiten hielden we een talentshow..
Het spectaculairste was de Hongaarse dans van Pieter (die dat, samen met zijn middelbaar, op de universiteit gestudeerd heeft) en de zangtalenten van de Oostenrijkse Sebastian en Finse Yasmina.
Voor de rest werden er nog wat onnozele sketches opgevoerd en volkliederen gezongen en omdat we morgen op de bus genoeg zouden kunnen slapen, werd er nog tot in de vroege uurtjes verder gepraat en al stilaan afscheid genomen.
24 februari 2010:
's Morgens werden de valiezen zo snel mogelijk in de bus geladen, want we hadden een reis van 22u voor de boeg richting Buenos Aires.
Een 15-tal studenten werden in Puerto Iguazu op de bus gezet, om zo rechtstreeks naar hun steden te kunnen reizen, wat voor velen veel beter uitkomt.
En zo kon de terugreis beginnen..
25 februari 2010:
's Morgens vroeg werden we wakker in Buenos Aires en zo zat de reis er helemaal op.
Het vervelende was dat ik mijn bus richting Goya pas 's avonds had en zo zat er niks anders op dan de dag op het YFU-kantoor door te brengen.
Emailadressen en gsmnummers werden uitgewisseld en uur na uur werd het kantoor leger en leger tot het om 19.45 ook voor mij tijd was om terug naar huis te gaan..
Bedankt aan iedereen voor de fantastische reis en Goya, here I come!!
Groetjes, Nika. xx
En hier volgt dan weer een nieuw deel van mijn reisavontuur: MISIONES!
Jammer genoeg was ik hier al aan de laatste dagen van de reis toe..
20 februari 2010:
Vandaag een dag om een hele hoop kilometers af te leggen en dat betekent: vroeg opstaan, maar een uur later al terug liggen snurken in de bus!
Het enige waarvoor ik nog de energie had om wakker te worden, was de 'cerro de los 7 colores', een prachtige uitzicht over een stuk berg, waarin 7 verschillende kleuren te onderscheiden (uiteraard natuurlijk gevormd..)
En daarna werd het dan zitten, zitten en blijven zitten..
's Avonds stopten we enkel even om te eten en we waren al aangekomen in de provincie Chacos, waar we verwelkomd werden met een immense storm..
En bliksem is hier niet als in België hoor, nee, heel de hemel wordt CONSTANT verlicht door enorme bliksemflitsen, wat in combinatie met de regen voor een enorm mooi schouwspel zorgt (vooral dan als je binnen zit..)
En dan werd het terug buszitten, maar gelukkig vielen (uit verveling) al snel alle oogjes toe..
21 februari 2010:
Handig toch: 's morgens je ogen open doen en op je bestemming zijn: SAN IGNACIO.
We kregen rustig de tijd om ons wat op te frissen en te ontbijten (mama, papa: in hetzelfde restaurant als waar we 2j geleden gelunched hebben, La carpa azul) en daarna was het tijd voor een bezoekje aan de ruines van San Ignacio, één van de best bewaarde jezuietenkloosters in het noorden van Argentinië.
Naar de uitleg werd door niemand echt heel goed geluisterd, want ook al was het 's morgens vroeg, het was al verschrikkelijk warm en vochtig (tropisch klimaat) en dus werd de energie vooral gebruikt om rond te kijken en veel foto's te trekken.
Aangezien ik hier al eens met mama en papa geweest was, zo'n 2j geleden, deed ik vooral mijn best om de foto's van papa te overtreffen en ik denk dat het resultaat er mag zijn! ;-)
Om 13.30 waren we dan alweer in een nieuw hotel en kregen we voor de kamerindeling het lekkerste eten van heel de reis..
De namiddag kregen we vrij en het zwembad werd al snel gevuld door 50 intercambios uit zowat heel de wereld!! Je moest de Argentijnen eens zien kijken naar die blanke velletjes, blonde haren en blauwe ogen! hehehe..
En zo zat onze eerste dag in Misiones erop.. met een perfecte match tussen cultuur en ontspanning!!
22 februari 2010:
De dag waar zowat iedereen enorm naar had uitgekeken: een bezoek aan de Cataratas!!
Op de bus werden de verwachtingen al op een rijtje gezet en we hadden geluk dat het niet ver rijden was, want we waren bijna niet meer te houden.
Volop werd er OFF gespoten (tegen de muggen) en zonnecreme gesmeerd en zo konden we om 9u beginnen aan een dag vol natuurwonderen!
Eerst bezochten we een museum over de fauna en flora in het park en zo waren we ook op de hoogte wat we met welke dieren best niet konden proberen.
Het eerste wat op de planning stond was het 'nivel superior', waarbij je boven de watervallen wandelt en veel panoramische uitzichten hebt over de Cataratas en vaak verrast wordt door de enorme hoogte van sommigen.
Nadat we 200% genoten hadden van dit deel, was het tijd voor het 'nivel inferior', waarbij je naast de watervallen wandelt en je geïmpressioneerd wordt door de enorme hoeveelheid water die hier met enorme snelheid naar beneden stort..
Op het einde van dit parcours was ik vol-le-dig bezweet en was het dus hoog tijd voor...
LA AVENTURA NAUTICA!!
Hierbij ga je in een speedboot tot vlakbij de watervallen en word je van kop tot teen gedouched!!
Het is echt zot om zooo dicht bij een waterval te kunnen komen en het gaf een enorm tof gevoel!!
Op een gegeven moment leek het alsof ze met 100 emmers water recht in je gezicht aan het gooien waren, maar het deed gewoon enorm deugd om eindelijk verfrist te worden en de natte kleren, die werden achteraf gewoon aangehouden (en zelfs dan was het te warm..)
Na het middageten voelde ik me dan toch wat plakkerig en besloot ik van kleren te wisselen om het laatste deel van het park te bekijken: La Garganta del diablo (de strot van de duivel).
We gingen met een gezellig treintje richting begin van dit parcours en na 1,5km wandelen, viel onze mond nogmaals helemaal open.
Deze waterval is veruit de meest impressionante van heel het park: ze is bijna 360º rond en omdat het water met een enorme snelheid naar beneden stort, is de rivier beneden niet te zien, maar enkel stoom, stoom, stoom!!
En zo zat deze dag er ook weer op, het was in één woord: INDRUKWEKKEND!!
23 februari 2010:
De laatste 'bezoekdag' van de reis en dus vertrokken we nogmaals vrij vroeg om de warmt een beetje voor te zijn.
Eerst gingen we naar 'La Aripuca', waar de belangrijkste bezienswaardigheid een immense 'hut' was, gemaakt uit volledige boomstronken van verschillende bomen.
In het restaurant waren dan bv. ook alle stoelen uit hout gemaakt en er werd ijs met yerba (de kruiden die gebruikt worden om mate te drinken) verkocht, maar eigenlijk was dit de minst interessante uitstap van heel de reis.
Als afscheidscadeautje voor Martin werd er dan Yerba Misionera gekocht, die bekend is in heel Argentinië!
Als écht laatste stop gingen we dan naar Puerto Iguazu, waar we naar het 'drielandenpunt' gingen.
Dit is een uitkijkplatform, waar je terwijl je in Argentinië bent, ook Paraguay en Brazilië kan zien, gescheiden door 2 verschillende rivieren die hier samenkomen: Rio Paraná en Rio Iguazu.
Eens terug in het hotel, kregen we de namiddag weer vrij, die volop benut werd voor een siesta'tje.. en 's avonds waren we aan onze laatste avond toe, wat uiteraard gevierd moest worden.
Er werd een bedankwoordje gezegd door de begeleiding en de YFU-awards werden uitgereikt (de liefste, de grappigste, het beste maatje van iedereen, de Spaans-award,...) en om af te sluiten hielden we een talentshow..
Het spectaculairste was de Hongaarse dans van Pieter (die dat, samen met zijn middelbaar, op de universiteit gestudeerd heeft) en de zangtalenten van de Oostenrijkse Sebastian en Finse Yasmina.
Voor de rest werden er nog wat onnozele sketches opgevoerd en volkliederen gezongen en omdat we morgen op de bus genoeg zouden kunnen slapen, werd er nog tot in de vroege uurtjes verder gepraat en al stilaan afscheid genomen.
24 februari 2010:
's Morgens werden de valiezen zo snel mogelijk in de bus geladen, want we hadden een reis van 22u voor de boeg richting Buenos Aires.
Een 15-tal studenten werden in Puerto Iguazu op de bus gezet, om zo rechtstreeks naar hun steden te kunnen reizen, wat voor velen veel beter uitkomt.
En zo kon de terugreis beginnen..
25 februari 2010:
's Morgens vroeg werden we wakker in Buenos Aires en zo zat de reis er helemaal op.
Het vervelende was dat ik mijn bus richting Goya pas 's avonds had en zo zat er niks anders op dan de dag op het YFU-kantoor door te brengen.
Emailadressen en gsmnummers werden uitgewisseld en uur na uur werd het kantoor leger en leger tot het om 19.45 ook voor mij tijd was om terug naar huis te gaan..
Bedankt aan iedereen voor de fantastische reis en Goya, here I come!!
Groetjes, Nika. xx
Abonneren op:
Reacties (Atom)
